ماهیت زاویه؛ زمینۀ تاریخی و تصحیح «رسالة فی الزاویة» اثر شمس‌الدین محمد خفری

نویسندگان

1 پژوهشکده تاریخ علم دانشگاه تهران

doi
10.22059/jihs.2019.276024.371505
چکیده

زاویه منقسم می‌شود و برابری و نابرابری را می‌پذیرد. بنا بر این باید آن را کمیت دانست. از طرفی از تعریف اقلیدس از زاویه، چنین برمی‌آید که باید آن را ذیل مقولۀ مضاف طبقه‌بندی کرد. هم‌چنین زاویه، قابل اطلاق بر خمیدگی عارض بر سطح است. از این جهت، باید آن را کیفیت دانست. اشکال ناشی از قضیۀ شانزدهم مقالۀ سوم اصول اقلیدس نیز مانع دیگری در راه ارائه تعریف برای زاویه است. در این مقاله ضمن ارائۀ انواع دیدگاه‌ها در مورد ماهیت زاویه در دورۀ اسلامی و پیش از آن و نقد آنها، به تصحیح و شرح رساله‌ای از شمس‌الدین محمد خفری در این باره پرداخته‌ایم