بررسی تنوع ژنتیکی جدایه های Fusarium oxysporum f.sp. melonis عامل پژمردگی طالبی و خربزه در ایران
نویسندگان
1 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین، پیشوا.
2 استادیار مرکز تحقیقات کشاورزی استان تهران.
3 استادیار مؤسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور.
doi
چکیده
چکیده بیماری پژمردگی فوزاریومی ناشی از قارچ Fuarium oxysporum f.sp. melonis متداولترین و گستردهترین بیماری در طالبی و خربزه در ایران و چند کشور جهان محسوب می شود. هدف از این تحقیق بررسی تنوع ژنتیکی بیمارگر در ایران بود. در این تحقیق از ٥٠ جدایه قارچ که از مناطق عمدهی خربزه کاری ایران جمع آوری شده بودند، استفاده شد، پس از خالصسازی، شناسایی و آزمون بیماریزایی، بررسی تنوع ژنتیکی انجام شد.بررسی تنوع ژنتیکی جدایهها به روش rep – PCR و با پرایمرهای ERICو BOXانجام گردید. نتایج آزمون بیماریزائی نشان داد بین جدایههای مناطق مختلف، از نظر درصد وقوع بیماری، شدت بیماری و شاخصهای رشدی (وزن تر ریشه و اندامهای هوایی) در سطح احتمال ١% اختلاف معنیداری وجود دارد. بیشترین درصد وقوع بیماری در بوته های مایه زنی شده با جدایه های 605، Race1-2،606 و609مشاهده شد و بیشترین شدت بیماری توسط جدایه های607، H2، F-186-4وF-186-6 ایجاد گردید. جدایههای F-186-1، F-66-4، F-186-4وH9 بیشترین تأثیر را بر کاهش وزنتر ریشه و جدایههای F-186-6، F-66-4 و501بیشترین تأثیر را بر کاهش وزن تر اندام های هوایی داشتند. نرمافزار NTSYS-pc جدایهها را در ضریب تشابه 63% به ۴ گروه A، B،C و Dتقسیم کرد. نتایج نشان داد تنوع ژنتیکی بین جدایههای Fom در ایران بالاست. بین گروههای بیماریزایی و جدایی جغرافیایی جدایهها با گروههای rep ارتباطی وجود ندارد.