تنوع قدرت تهاجمی جدایه های Sclerotinia sclerotiorum و S. minor در استان آذربایجان غربی و برهمکنش اختصاصی لاین های آفتابگردان با جدایه های این بیمارگرها
نویسندگان
1 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد اصلاح نباتات، گروه اصلاح و بیوتکنولوژی گیاهی دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه.
2 استاد گروه اصلاح و بیوتکنولوژی گیاهی دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه.
3 استادیار، گروه گیاهپزشکی دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه.
doi
چکیده
چکیده پوسیدگی اسکلروتینیایی یقه ساقه و ساقه که توسط قارچهای Sclerotinia sclerotiorum و S. minor ایجاد میشود، یکی از بیماریهای مخرّب و مهم آفتابگردان است. استفاده از ارقام مقاوم به عنوان مهمترین روش کنترل این بیماری در نظر گرفته میشود، ولی بکارگیری و توسعهی این ارقام، مستلزم وجود اطلاعاتی در زمینهی قدرت تهاجمی بیمارگر در منطقه و برهمکنش جدایههای قارچ با ژنوتیپهای میزبان است. در این تحقیق ابتدا قدرت تهاجمی 15 جدایه S. sclerotiorum و 14 جدایه S. minor جمعآوری شده از مزارع آفتابگردان در مناطق مختلف استان آذربایجان غربی، روی رقم فرّخ بررسی شد. قدرت تهاجمی جدایههای S. sclerotiorum از کم تا زیاد متغیر بود ولی تنوع قدرت تهاجمی کمی در بین جدایههای S. minor مشاهده شد و اغلب آنها بسیار مهاجم بودند. سپس برهمکنش بین سه جدایه منتخب از هر گونه قارچ و 40 لاین آفتابگردان مورد بررسی قرار گرفت. مقاومت اختصاصی جدایه نسبت به دو بیمارگر در بعضی از لاینهای مورد بررسی شناسایی گردید و دو لاین 15031 و ENSAT-699 نسبت به هر سه جدایه S. minor مقاوم بودند. در بین لاینهای مقاومی که در این تحقیق شناسایی شد، لاین ایرانی 110 با مقاومت به دو جدایه از هر کدام از دو گونه بیمارگر و نیز میانگین آلودگی کلّ (44/79%) کم، جزو مقاومترین لاینها بود. از منابع مقاومت جدید که در این تحقیق شناسایی شد، میتوان در برنامههای بهنژادی آفتابگردان استفاده کرد و با ترکیب مقاومتهای اختصاصی جدایه، ارقامی با طیف مقاومت وسیع نسبت به هر دو بیمارگر ایجاد نمود.