ارائه مدل ساختاری شناسایی مسائل عمومی در ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت دولتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استاد، گروه مدیریت دولتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استاد، گروه مدیریت دولتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.48308/jpap.2020.96838چکیده
هدف: مسائل عمومی پدیدههایی وسیع و گسترده هستند که ضعف در شناسایی آنها موجب ناکارآمدی خطمشیهای دولتی میشود. استفاده از یک مدل ساختاری و جامع برای شناسایی مسائل عمومی، این فرصت را برای خطمشیگذاران کشور فراهم میکند تا به تعیین و اجرای کامل اولویتها و راهبردها پرداخته شود. این پژوهش مدل ساختاری شناسایی مسائل عمومی در ایران را ارائه مینماید.طراحی/ روششناسی/ رویکرد: برای جمعآوری دادهها، 16 مصـاحبه عمیـق بـا صاحبنظران انجام شده و تحلیل آنها با کدگذاری طی سه مرحله شبکه مضامین پایه، سازماندهنده و فراگیر انجام شده است. سپس مدل طراحی شده با مدلسازی معادلات ساختاری آزمایش شد.یافتههای پژوهش: تحلیل دادهها در نهایت به احصای 66 مضمون پایه، 23 مضمون سازماندهنده، 6 مضمون فراگیر و شکلگیری مدل ساختاری انجامید.محدودیتها و پیامدها: بوروکراسیهای زائد و پیچیده و وجود برخی محدودیتهای حفاظتی و مطالعاتی از مهمترین محدودیتهای این پژوهش بود که چنین محدودیتهایی باعث کاهش میزان دادهها برای تحلیل میشود. انجام پژوهشهای آینده بدون محدودیتهای ذکر شده در جمعآوری دادهها میتواند سطح اطمینان و اعتماد به نتایج را فزونی بخشد.پیامدهای عملی: نتایج نشان میدهد که بازیگران دولتی شامل دولت (قوه مجریه)، مجلس شورای اسلامی (قوه مقننه) و افراد و نهادهای قانون اساسی، بازیگران غیردولتی شامل گروههای ذینفع و گروههای ذینفوذ، و همچنین حساسیت موضوع، قلمرو موضوع، مقطع زمانی وقوع رویداد و هزینه ایجاد شده از طریق رویداد بر فرایند شناسایی مسائل عمومی در ایران تاثیرگذارند.ابتکار یا ارزش مقاله: مقاله، یک مدل ساختاری جامع و مبتنی بر عمل ارائه نموده و به تحقیقات شناسایی مسائل عمومی و خطمشیگذاری عمومی میافزاید.نوع مقاله: مقاله پژوهشی