ارائه مدل ساختاری شناسایی مسائل عمومی در ایران

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت دولتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 استاد، گروه مدیریت دولتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 استاد، گروه مدیریت دولتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

doi
10.48308/jpap.2020.96838
چکیده

هدف: مسائل عمومی پدیده­‌هایی وسیع و گسترده هستند که ضعف در شناسایی آنها موجب ناکارآمدی خط­‌مشی‌­های دولتی می­‌شود. استفاده از یک مدل ساختاری و جامع برای شناسایی مسائل عمومی، این فرصت را برای خط­‌مشی‌­گذاران کشور فراهم می­‌کند تا به تعیین و اجرای کامل اولویت­‌ها و راهبردها پرداخته شود. این پژوهش مدل ساختاری شناسایی مسائل عمومی در ایران را ارائه می‌­نماید.طراحی/ روش‌شناسی/ رویکرد: برای جمع­‌آوری داده‌­ها، 16 مصـاحبه عمیـق بـا صاحب­نظران انجام شده و تحلیل آنها با کدگذاری طی سه مرحله شبکه مضامین پایه، سازمان­‌دهنده و فراگیر انجام شده است. سپس مدل طراحی شده با مدلسازی معادلات ساختاری آزمایش شد.یافته­‌های پژوهش: تحلیل داده‌­ها در نهایت به احصای 66 مضمون پایه، 23 مضمون سازمان‌­دهنده، 6 مضمون فراگیر و شکل­‌گیری مدل ساختاری انجامید.محدودیت­‌ها و پیامدها: بوروکراسی‌­های زائد و پیچیده و وجود برخی محدودیت­‌های حفاظتی و مطالعاتی از مهمترین محدودیت‌­های این پژوهش بود که چنین محدودیت‌­هایی باعث کاهش میزان داده‌­ها برای تحلیل می­‌شود. انجام پژوهش­‌های آینده بدون محدودیت­‌های ذکر شده در جمع‌­آوری داده­‌ها می‌­تواند سطح اطمینان و اعتماد به نتایج را فزونی بخشد.پیامدهای عملی: نتایج نشان می­‌دهد که بازیگران دولتی شامل دولت (قوه مجریه)، مجلس شورای اسلامی (قوه مقننه) و افراد و نهادهای قانون اساسی، بازیگران غیردولتی شامل گروه‌­های ذی‌نفع و گروه‌­های ذی‌نفوذ، و همچنین حساسیت موضوع، قلمرو موضوع، مقطع زمانی وقوع رویداد و هزینه ایجاد شده از طریق رویداد بر فرایند شناسایی مسائل عمومی در ایران تاثیرگذارند.ابتکار یا ارزش مقاله: مقاله، یک مدل ساختاری جامع و مبتنی بر عمل ارائه نموده و به تحقیقات شناسایی مسائل عمومی و خط­مشی­‌گذاری عمومی می‌­افزاید.نوع مقاله: مقاله پژوهشی