طراحی الگوی مدیریت پارادوکسهای بیرونی منابع انسانی (مطالعه موردی: نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران)
نویسندگان
1 دکتری، مدیریت، گرایش منابع انسانی، پژوهشگر مرکز مطالعات راهبردی ارتش
2 دانشیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
3 دانشیار گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه هوایی شهید ستاری، تهران، ایران
doi
10.48308/jpap.2020.100646چکیده
هدف: هدف از این پژوهش، طراحی الگوی مدیریت پارادوکسهای منابع انسانی به منظور هماهنگی حوزه فرایندهای منابع انسانی است.رویکرد: تحقیق پیشروی بر حسب هدف، توصیفی-تبیینی؛ و برمبنای نتیجه، کاربردی و برحسب داده (آمیخته) میباشد. جامعه آماری تحقیق، نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران است و پارادوکسهای بیرونی منابع انسانی به منظور تبیین هماهنگی در شرح وظایف محوله، تجزیه و تحلیل گردید. پس از مشخص شدن سؤال اصلی پژوهش، تلاش برای بررسی ادبیات پژوهش آغاز شد. و ضمن شکلگیری چارچوب الگوی مفهومی پژوهش، با انجام مصاحبههای اکتشافی با ۴ نفر از صاحبنظران، الگوی اولیه تأیید و در نهایت بهمنظور توسعه و آزمون الگوی طراحیشده، با استفاده از روش دلفی در سه مرحله، فرایند تحقیق پیگیری شد. انتخاب نمونهها به صورت هدفمند و به روش گلوله برفی از خبرگان و کارشناسان منابع انسانی انتخاب گردید.یافتهها: طبق الگوی اولیه پژوهش، تعداد 20 پارادوکس بیرونی شناسایی گردید که در نهایت پس از حذف و اضافات و اصلاح، تعداد 21 مورد پارادوکس بیرونی تأیید شدند که 10 مورد از پارادوکسها از طریق راهبرد ترکیب، 2 مورد از طریق راهبرد تفکیک زمانی، 2 مورد از طریق راهبرد پذیرش، 7 مورد از طریق راهبرد تفکیک فضایی و 3 مورد نیز توسط دو راهبرد به صورت همزمان قابل مدیریت هستند.محدودیتها و پیامدها: مهمترین محدودیت در تحقیق پیشروی عدم وجود تحقیقات کاربردی در حوزه پارادوکسهای منابع انسانی است. ضمن اینکه نزدیک بودن مفاهیم تعارض، معما با پارادوکس، نیازمند تشریح و تکرار مفاهیم فلسفی در برگزاری هر دور از پنل دلفی داشته است.پیامدهای عملی: برابر یافتههای تحقیق، حل و فصل پارادوکسهای منابع انسانی و مدیریت آنها منجر به پایداری منابع انسانی و هماهنگی درونی و بیرونی خواهد شد.ارزش مقاله: مقاله حاضر منتج به شناخت پارادوکسهای بیرونی منابع انسانی در نیروی هوایی شده که این موضوع منجربه گفتمان سازی و بهبود شرایط مدیریت پارادوکسها از طریق استراتژیهای تدافعی و تعمیم نتایج آن در سایر سازمانها میشود.