طراحی الگوی مدیریت پارادوکس‌های بیرونی منابع انسانی (مطالعه موردی: نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران)

نویسندگان

1 دکتری، مدیریت، گرایش منابع انسانی، پژوهشگر مرکز مطالعات راهبردی ارتش

2 دانشیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

3 دانشیار گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه هوایی شهید ستاری، تهران، ایران

doi
10.48308/jpap.2020.100646
چکیده

هدف: هدف از این پژوهش، طراحی الگوی مدیریت پارادوکس­های منابع انسانی به منظور هماهنگی حوزه فرایندهای منابع انسانی است.رویکرد: تحقیق پیش­روی بر حسب هدف، توصیفی-تبیینی؛ و برمبنای نتیجه، کاربردی و برحسب داده (آمیخته) می­باشد. جامعه آماری تحقیق، نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران است و پارادوکس­های بیرونی منابع انسانی به منظور تبیین هماهنگی در شرح وظایف محوله، تجزیه و تحلیل گردید. پس از مشخص شدن سؤال اصلی پژوهش، تلاش برای بررسی ادبیات پژوهش آغاز شد. و ضمن شکل­گیری چارچوب الگوی مفهومی پژوهش، با انجام مصاحبه‌های اکتشافی با ۴ نفر از صاحب‌نظران، الگوی اولیه تأیید و در نهایت به‌منظور توسعه و آزمون الگوی طراحی‌شده، با استفاده از روش دلفی در سه مرحله، فرایند تحقیق پیگیری شد. انتخاب نمونه­ها به صورت هدفمند و به‌ روش گلوله برفی از خبرگان و کارشناسان منابع انسانی انتخاب گردید.یافته‌ها: طبق الگوی اولیه پژوهش، تعداد 20 پارادوکس بیرونی شناسایی گردید که در نهایت پس از حذف و اضافات و اصلاح، تعداد 21 مورد پارادوکس بیرونی تأیید شدند که 10 مورد از پارادوکس­ها از طریق راهبرد ترکیب، 2 مورد از طریق راهبرد تفکیک زمانی، 2 مورد از طریق راهبرد پذیرش، 7 مورد از طریق راهبرد تفکیک فضایی و 3 مورد نیز توسط دو راهبرد به صورت همزمان قابل مدیریت هستند.محدودیت‌ها و پیامدها: مهم­ترین محدودیت در تحقیق پیش­روی عدم وجود تحقیقات کاربردی در حوزه پارادوکس­های منابع انسانی است. ضمن اینکه نزدیک بودن مفاهیم تعارض، معما با پارادوکس، نیازمند تشریح و تکرار مفاهیم فلسفی در برگزاری هر دور از پنل دلفی داشته است.پیامدهای عملی: برابر یافته­های تحقیق، حل و فصل پارادوکس­های منابع انسانی و مدیریت آنها منجر به پایداری منابع انسانی و هماهنگی درونی و بیرونی خواهد شد.ارزش مقاله: مقاله حاضر منتج به شناخت پارادوکس­های بیرونی منابع انسانی در نیروی هوایی شده که این موضوع منجربه گفتمان سازی و بهبود شرایط مدیریت پارادوکس­ها از طریق استراتژی­های تدافعی و تعمیم نتایج آن در سایر سازمان­ها می­شود.