بررسی تجارب زیسته مادران دانش‌آموزان دوره ابتدایی از آموزش مجازی

نویسندگان

1 دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی ، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

2 دانشگاه یزد، یزد، ایران

3 دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی ، دانشگاه یزد، یزد، ایران

4 دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران

doi
10.48310/ise.2025.18787.1275
چکیده

زمینه و هدف: پس از شیوع ویروس کرونا در جهان، نظام‌های آموزشی به استفاده از شیوه «آموزش مجازی» در برنامه‌های خود گرایش پیدا کردند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تجارب زیسته مادران دانش آموزان دوره ابتدایی از آموزش مجازی صورت گرفت..داده­ ها و روش ­ها: رویکرد پژوهش حاضر کیفی و از نوع پدیدارشناسی بود. گروه هدف پژوهش تمامی مادران دارای دانش آموز دوره دوم ابتدایی در ناحیه یک شهر یزد در سال تحصیلی 1401-1400 بودندکه تعداد 14 نفر از این مادران از طریق روش نمونه‌گیری «هدفمند» انتخاب شد. ملاک ورود و خروج به میدان مطالعه به این ترتیب بود که مادران حداقل دو سال تجربه آموزش مجازی در خانه در دوران کرونا را داشته باشند. پس از رسیدن به اشباع نظری جمع‌آوری داده‌ها به اتمام رسید. ابزار پژوهش «مصاحبه عمیق نیمه ساختار یافته» بود و از روش تحلیل داده‌ اسمیت استفاده شد. برای تعیین اعتبار داده‌ها از بررسی و تطبیق نظر برخی پژوهشگران کیفی و مشارکت­ کنندگان در پژوهش استفاده شد.یافته­ ها: با بررسی تجارب زیسته مادران دانش آموزان از آموزش مجازی، از دل این مفاهیم، 9 مضمون اصلی و 25 زیرمضمون فرعی استخراج شد. مضامین مشارکت و نظارت موثر والدین، کارآمدی آموزشی و جنبه موثر اقتصادی، در پاسخ به سوال جنبه مثبت آموزش مجازی؛ مضامین مسائل آموزشی و مسائل فنی، در پاسخ به سوال جنبه منفی آموزش مجازی و مضامین حمایت مردمی، نظارت و ارزشیابی، حل مشکلات زیرساختی و آموزشی و ادغام آموزش مجازی و حضوری، در پاسخ به ارائه راهکار برای بهبود آموزش‌های حضوری و مجازی حاصل شدنتیجه ­گیری: به طور کلی می­توان گفت که آموزش مجازی مزایا و معایب خاص خودش را دارد و ادغام آموزش مجازی و حضوری در کنار هم در مدارس می‌تواند جهت بهبود کیفیت آموزشی موثر واقع شود.