کنترل مینوز مرکبات Phyllocnistis citrella با استفاده از روغن معدنی در مازندران و تأثیر آن بر فیتوزئیدههای شکارگر
نویسندگان
1 دانشآموختهی کارشناسی ارشد حشره شناسی ، گروه گیاهپزشکی، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری.
2 دانشیار گروه گیاهپزشکی، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری.
doi
چکیده
چکیده در این بررسی تاثیر روغن معدنی و حشره کش ایمیداکلوپراید روی پروانهی مینوز مرکبات، Phyllocnistis citrella Stainton (Lep: Gracillariidae) ، جمعیت کنهی قرمز مرکبات Panonychus citri McGregor و کنههای شکارگر فیتوزئیده با یکدیگر مقایسه شدند. در آزمایش اول، میانگین تعداد دالانهای بوجود آمده در هر برگ درختان مورد آزمایش توسط لارو مینوز مرکبات در تیمارهای روغن معدنی با غلظت 700 میلیلیتر در یکصد لیتر آب، ایمیداکلوپرید (چهار سیسی در دو لیتر آب) و شاهد به ترتیب 27/0، 37/0 و95/2 عدد ، درصد مرگ و میر لاروها به ترتیب 85/51، 83/37 و10/26 درصد و درصد لاروهای تبدیل شده به شفیره به ترتیب 09/47، 4/59 و 8/73 درصد بود. میانگین تعداد دالانهای ایجاد شده در هر برگ در تیمارهای روغن معدنی با غلظت 900 میلیلیتر در یکصد لیتر آب، ایمیداکلوپراید (چهار سیسی در دو لیتر آب) و شاهد به ترتیب 09/0، 3/0 و96/2 عدد ، درصد مرگ و میر لاروها به ترتیب 57/77، 06/60 و10/26 درصد، درصد لاروهای تبدیل شده به شفیره به ترتیب 01/11 ، 23/36 و 32/75 درصد بود. در آزمایش دوم، میانگین تعداد تخم و مراحل مختلف رشدی Panonychus citri در سمپاشی با ایمیداکلوپراید در تمام تاریخ های نمونهبرداری بطور چشمگیری بیشتر از روغنپاشی با روغن معدنی بود، از طرفی تعداد تخم و مراحل مختلف رشدی کنههای شکارگر فیتوزئیده در روغنپاشی با روغن معدنی بطور چشمگیری بیشتر از سمپاشی با ایمیداکلوپراید بود. نتایج نشان داد که روغن معدنی قادر به کنترل کافی مینوز مرکبات بوده و میتواند جایگزین آفتکش ایمیداکلوپراید در باغات مرکبات استان مازندران گردد.