بررسی نقش بار کاری بر بروز فرسودگی در بین روزنامه‌نگاران ورزشی

نویسندگان

1 دانشیار، گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران

2 کارشناس ارشد مدیریت ورزشی، دانشگاه تهران

3 دانشجوی دکترای مدیریت ورزشی، دانشگاه تهرن

doi
چکیده

  پژوهش حاضر به‌منظور بررسی وضعیت فرسودگی در بین روزنامه‌نگاران ورزشی کشور و همچنین مطالعۀ نقش بار کاری بر روی بروز فرسودگی شغلی انجام پذیرفت. روش پژوهش حاضر توصیفی و از نوع پیمایشی بود که به‌صورت میدانی انجام پذیرفت. این مطالعه در زمستان 1396، و در بین جامعۀ روزنامه‌نگاران ورزشی شامل نویسندگان، کارمندان دفتری، ویراستاران و عکاسان ورزشی صورت پذیرفت. به منظور جمع‌آوری اطلاعات، از ابزار پرسشنامه استفاده شد. در این پژوهش از نسخۀ عمومی فرسودگی شغلی ماسلاش (MBI-GS) و دو زیرمقیاس اصلی این ابزار یعنی فرسودگی عاطفی و بدبینی برای سنجش فرسودگی روزنامه‌نگاران ورزشی استفاده شد. همچنین برای سنجش بار کاری روزنامه‌نگاران ورزشی، از پرسشنامۀ لیو و لو (2018)، استفاده شد. به‌منظور سنجش پایایی ابزار پژوهش از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد که برای پرسشنامۀ فرسودگی 85/0 و برای پرسشنامۀ بار کاری 89/0 به‌دست آمد. به‌علاوه، روایی ابزار مورد استفاده در پژوهش نیز توسط پنج تن از استادان مدیریت ورزشی دانشگاه تأیید شد. در نهایت، تجزیه وتحلیل اطلاعات با استفاده از پرسشنامه‌های برگشت‌‌داده‌شده (287 پرسشنامه)، با بهره‌گیری از نسخۀ 22 نرم‌افزار SPSS و Lisrel 8.50 صورت پذیرفت. نتایج نشان داد که روزنامه‌نگاران ورزشی کشور به لحاظ فرسودگی در سطح متوسطی قرار دارند و در بین روزنامه‌نگاران، ویراستاران دارای فرسودگی بالاتری هستند. همچنین بار کاری تأثیر مثبت و مستقیمی بر فرسودگی عاطفی داشت، اما تأثیر معنا‌داری بر بدبینی نداشت.