مزیت همرقابتی (همکاری و رقابت) در سازمانهای دولتی: همافزائی انسان و فرآیند
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه تهران، ایران، تهران
2 گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه تهران، ایران، تهران.
3 گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، ایران، تهران
4 گروه مدیریت منابع انسانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه تهران، ایران، تهران
doi
10.48308/jpap.2020.96733چکیده
هدف: هدف از این پژوهش، چگونگی نیل به مزیت رقابتی در سازمانهای دولتی است. مفهوم جدیدی با عنوان«مزیت همرقابتی بهصورت همکاری و رقابت» با توجه به هدف منفعت عامه و خلق ارزش مشترک در این سازمانها جهت تمایز با مفهوم رقابت و سودآوری در شرکتهای خصوصی مطرح شده است.طراحی/ روششناسی/ رویکرد: در این پژوهش از روش هرمنوتیک انتقادی استفاده شده است. ابتدا محورهای اصلی تفکر سیستمی بررسی شده و تفسیر و همفکری بین نظریهها ارائه شدهاند؛ سپس به بررسی ابعاد در پارادایم تفسیری پرداخته شده و گزارهها و امتزاج مفاهیم کلیدی بیان میشود.یافتههای پژوهش: میتوان مزیت همرقابتی را با تأکید بر همکاری جهت رقابت برای تبدیلشدن به خدمترسان برتر بین سازمانهای دولتی تعریف کرد. سه بُعد ساختار سازمان، فرایندهای مدیریت منابع انسانی و کارکردهای سرمایه انسانی به مثابه یک کلیت در نظر گرفته میشوند. تکرار این اجزا، مزیت همرقابتی را در رابطه با کل میسنجد که در تکرارهای بعدی منسجمتر میشود.محدودیتها و پیامدها: از جمله محدودیتهای اصلی این تحقیق میتوان به زمانبر بودن روش هرمنوتیک انتقادی اشاره کرد که محقق با توجه به بنیادی بودن موضوع و لزوم فرانظریهپردازی، ناگزیر از انتخاب این راهبرد جهت نیل به پیامدهای مطلوب میباشد.پیامدهای عملی: با معرفی انسان و فرایند بهعنوان ارکان اصلی کسب مزیت همرقابتی در سازمانهای دولتی، از برنامههای راهبردی حکومت نیز حمایت میشود. مزیت همرقابتی در ساختار این سازمانها با همافزایی کارکردها و فرایندها بهصورت سیستمی حاصل خواهد شد که اجزای آن در محیط ارزشی کلنگر و چرخهای در ارتباط هستند.ابتکار یا ارزش مقاله: این مقاله برای اولین بار با طرح مفهوم بدیع مزیت همرقابتی در سازمانهای دولتی، ماتریس و رابطه انسان و فرآیند را به عنوان مبنای تحقیقات آینده ارائه میدهد.