مدلسازی عوامل موثر بر استفاده از سیاستپژوهی در حوزه خطمشیگذاری بخش مسکن
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، مدیریت دولتی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
2 دانشیار، گروه مدیریت دولتی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
3 استادیار، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
4 استادیار، گروه مدیریت دولتی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
doi
10.48308/jpap.2020.96755چکیده
هدف: با توجه به اهمیت استفاده از روشهای علمی در سیاستگذاری،پژوهش حاضر با هدف شناسایی متغیرهای اثرگذار بر استفاده از سیاستپژوهی در حوزه سیاستگذاری بخش مسکن انجام گرفته است.طراحی/ روششناسی/ رویکرد: روش پژوهش بهکاررفته از نوع متوالی- اکتشافی است که با مرور متون و مبانی نظری و همچنین انجام مصاحبه، عوامل مؤثر بر استفاده از سیاستپژوهی شناسایی شد. برای طراحی مدل نیز روش نگاشت مفهومی و نرمافزار سیستم انگارهنگاری بهکار رفت. جامعه آماری متشکل از سیاستگذاران و پژوهشگران بخش مسکن بود که نمونهگیری از میان آنها صورت گرفت. درمجموع 97 عامل شناسایی شد که با توجه به تحلیلهای صورتپذیرفته در قالب 16 مقوله و پنج بُعد دستهبندی شدند.یافتههای پژوهش: نتایج حاصل ضمن تأیید عوامل شناساییشده بهعنوان عوامل اثرگذار و تأیید دستهبندی صورتپذیرفته نشان میدهد که از نظر خبرگان ابعاد ویژگیهای سیاستگذار، ویژگیهای پژوهشگر، ذینفعان پژوهش و سیاست، ویژگی پژوهش و واحد پژوهشی و بالاخره ویژگی سیاست و واحد سیاستگذار بهترتیب بیشترین تأثیر را برای ترغیب سیاستگذاران به استفاده از سیاستپژوهی در زمان سیاستگذاری دارند.پیامدهای عملی: معرفی عوامل مؤثر بر استفاده از سیاستپژوهی.ابتکار یا ارزش مقاله: این مدل میتواند بهعنوان ابزاری برای ترغیب سیاستگذاران به استفاده از سیاست پژوهی بهکار گرفته شود.
