سلامت روحی-روانی کارکنان در ایران؛ مورد مطالعه: صنعت بانکداری و پرداخت الکترونیک
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، ایران، تهران
2 استاد، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، ایران، تهران
3 دانشیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، ایران، تهران
4 استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، ایران، تهران
doi
10.48308/jpap.2020.96719چکیده
هدف: هدف از پژوهش حاضر، بررسی ابعاد تشکیلدهنده سلامت روحی ـ روانی کارکنان در ایران است.طراحی/ روششناسی/ رویکرد: در این راستا شرکتهای ارائهکننده خدمات پرداخت الکترونیک بهعنوان جامعه هدف انتخاب شدند. به این ترتیب که با 50 نفر از ردههای گوناگون (مدیر، سرپرست و کارشناس) از سه شرکت بزرگ در این صنعت مصاحبههای عمیق و نیمهساختار یافته صورت گرفت؛ با استفاده از روش تحلیل تم، مقولهها و محورهای اصلی استخراج و پالایش شد.یافتههای پژوهش: نتایج نشان داد که سازه سلامت روحی ـ روانی کارکنان در ایران چهار محور اصلی دارد که عبارتاند از: سلامت روحی ـ روانی مبتنی بر زندگی شخصی؛ سلامت روحی ـ روانی فردی؛ سلامت روحی ـ روانی اجتماعی و سلامت روحی ـ روانی شغلی.محدودیتها و پیامدها: از جمله محدودیتهای این پژوهش عدمامکان مصاحبه با کارکنان سایر صنایع مشابه بهمنظور غنای بیشتر نتایج است.پیامدهای عملی: چارچوب ارائهشده در این پژوهش به مدیران کمک میکند تا تصویر بهتری از سلامت روحی ـ روانی کارکنان داشته باشند و درنتیجه برنامههای عملیاتی هدفمند برای افزایش سلامت روحی ـ روانی کارکنان ارائه کنند.ابتکار یا ارزش مقاله: در این پژوهش یک چارچوب مفهومی اولیه و بومی به پژوهشگران و کاربران ارائه میشود که بر اساس آن قادر هستند پژوهشهای خود درباره مفهوم و ابعاد سلامت روحی ـ روانی کارکنان را تکمیل کنند.
