معنیگریزی در کاربست فناوریهای داده در سازمانهای بخش عمومی
نویسندگان
1 استاد دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه مدرس
2 دانشگاه تهران
3 استاد دانشکده مدیریت دانشگاه تهران
4 استاد گروه مدیریت فناوری اطلاعات، دانشکده مدیریت دانشگاه تهران
doi
10.48308/jpap.2019.96644چکیده
هدف: هدف پژوهش، واکاوی دیدگاه کارکنان سازمانهای عمومی به کاربست فناوری در اداره و معنیبخشی به انحرافهایی است که در فرآیند شکلدهی به سامانههای اطلاعاتی، سازمان را از استفاده اهرمی از همه تحولی که فناوری عرضه میکند، محروم میسازند.طراحی/ روششناسی/ رویکرد: با استفاده از روششناسی دادهبنیاد، رویکرد استراوس-کوربین، طی مصاحبههای عمیق و نیمهساختاریافته با کاربران، مدیران و توسعهدهندگان سامانهها، شامل دستگاههایی از دولت، نهادهای عمومی (شهرداری) و نهادهای انقلابی (بنیاد مستضعفان)، پدیده تبیین شده است.یافتههای پژوهش: نگرش کنشگران به سامانههای اطلاعاتی سازمان و شکلدهی و کاربست آن در سازمانهای عمومی با مفهوم معنیگریزی در دو طبقه تحریف سامانه و تقابل تبیین شد. شرایط زمینهای، علل و راهبردهایی که به آن منجر میشوند و همچنین پیامدهای معنیگریزی ردهبندی شدند.محدودیتها و پیامدها: پاسخگویان اداری تحت تأثیر پدیده معنیگریزی چارچوببندیهای بدیل مسائل از جمله الزامات کاربست فناوری را نادیده میگیرند و در مصاحبه به آنها اشاره نمیکنند؛ بنابراین مصاحبهگر باید با اشاره به مثالهای مرتبط، مصاحبهشونده را همراهی کند تا تجربههای خود از تقابل و تحریف را معنیبخشی کند.پیامدهای عملی: این پژوهش به مدیران ارشد سازمان نشان میدهد پیادهسازی سامانههای فناورانه جدید و گسترده در سازمانها و بهرهمندی از تحولی که در فرآیندها و ساختار سازمانی ایجاد میکنند نیازمند شناخت ذینفعان سازمان و تقویت موقعیت بازیگران تحولخواه و نوآور سازمان است.ابتکار یا ارزش مقاله: در این پژوهش، فارغ از پیشفرضهای محدودکننده، مسئله فناوری در سازمانهای عمومی در بافتار موجود اداره، واکاوی و تبیین شد که از قلمروی چارچوبهایی مثل بلوغ فناوری، فراتر میرود و نگاهی نو به پیچیدگیهای مسئله فناوری در بخش عمومی ارائه میکند.