اثر یک دوره تمرین ورزشی در شرایط نورموکسی و هیپوکسی بر مقادیر اریتروپوئیتین و عملکرد جسمانی در دونده‌های استقامتی نخبه

نویسندگان

1 دکتری تخصصی فیزیولوژی ورزش، پردیس البرز، دانشگاه تهران، ایران

2 دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه تهران، ایران

3 دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران، تهران،

doi
چکیده

  بیان شده است که اریتروپوئیتین (EPO) نقش مهمی در سازش‌پذیری تهویه‌ای به هیپوکسی مداوم ایفا می‌کند. هدف از این تحقیق، بررسی اثر یک دوره تمرین ورزشی در شرایط نورموکسی و هیپوکسی بر مقادیر اریتروپوئیتین و عملکرد جسمانی در دونده‌های استقامتی نخبه بود. در این مطالعۀ نیمه‌تجربی، 8 مرد دوندۀ استقامت تیم ملی شرکت کردند. برنامۀ تمرینی شامل تمرینات تداومی، تناوبی، هوازی و مقاومتی برای همه یکسان بود. دوندگان، بین 15 تا 18 جلسه در هفته و به مدت یازده هفته زندگی در ارتفاع، تمرین در ارتفاع و در سطح دریا در تمرینات حضور یافتند. آزمون عملکرد 1500متر و خون‌گیری طی مراحل پیش‌آزمون (سطح پایه نورموکسی)، پس‌آزمون 1 (پیش از هایپوکسی)، پس‌آزمون 2(پس از هایپوکسی) و پس‌آزمون 3(پس از سطح دریا) در چهار زمان ثبت شد. نتایج طی مراحل پیش‌آزمون(سطح پایه نورموکسی)، پس‌آزمون 1 (پیش از هایپوکسی)، پس‌آزمون 2(پس از هایپوکسی) و پس‌آزمون 3(پس از سطح دریا) در چهار زمان اندازه‌گیری نشان داد که تفاوت معنا‌داری در EPO و عملکرد دوی 1500متر بین زمان‌های اندازه‌گیری وجود دارد (001/0P=). نتایج نشان داد مقادیرEPO  از ابتدا تا انتهای دورة تجربی کاهش یافت (001/0P=). همچنین زمان دویدن 1500 متر به‌طور معنا‌داری کاهش یافت (001/0P=). با توجه به نتایج تحقیق حاضر به‌نظر می‌رسد تمرینات در شرایط هیپوکسی می‌تواند تأثیرات مثبتی بر بهبود عملکرد ورزشکاران استقامتی داشته باشد.