شناسایی مولفه های بهسازی منابع انسانی با تاکید بر نظام شایسته سالاری در ادرات دولتی ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، گرایش منابع انسانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علیآباد کتول، ایران، علیآباد کتول
2 گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علیآباد کتول، ایران، علیآباد کتول
doi
10.48308/jpap.2019.96605چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف شناسایی مؤلفههای بهسازی منابع انسانی با تأکید بر نظام شایستهسالاری در ادارههای دولتی ایران انجام شد.طراحی/ روششناسی/ رویکرد: این پژوهش جزو پژوهشهای کیفی به شمار میرود. جامعه آماری پژوهش، گروه تصمیم شامل خبرگان دانشگاهی و سازمانی است که به شیوه غیرتصافی (هدفمند) و روش گلوله برفی به تعداد 35 نفر انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش، مصاحبههای نیمه ساختار یافته است که روایی و پایایی آن مورد تأیید قرار گرفت. برای تجزیهوتحلیل دادهها از روش کدگذاری استفاده شد.یافتههای پژوهش: طبق یافتهها 23 شاخص با 7 مؤلفه شایستهخواهی، شایستهسنجی، شایستهگزینی، شایستهگیری، شایستهگماری، شایستهداری و شایستهپروری برای مدل شایستهسالاری شناسایی و تأیید شد. 18 شاخص با 5 مؤلفه آموزش، کارراهه شغلی، ارزیابی عملکرد، انضباط و نظام پاداش برای بهسازی منابع انسانی شناسایی و تأیید شد.محدودیتها و پیامدها: متغیرهای مختلف مزاحم، مانند آموزش منابع انسانی، در این پژوهش مورد مطالعه قرار نگرفته و در پژوهشهای بعدی باید شایستهسالاری و بهسازی منابع انسانی از این نظر مورد مطالعه قرار گیرد.پیامدهای عملی: شناخت مؤلفههای بهسازی منابع انسانی با رویکرد شایستهسالاری به سازمانهای دولتی کمک میکند تا با توجه به نیاز و بر اساس عملکرد بهتر، افراد را به سمتهای مختلف منتصب کنند.ابتکار یا ارزش مقاله: این پژوهش به روش کیفی صورت گرفت و به همین دلیل با خبرگان دانشگاهی و سازمانی مصاحبه شد و مؤلفهها به طور جامع بررسی شدند؛ بنابراین از این نظر دارای نوآوری است؛ زیرا پژوهشی که به طور جامع به این موضوع پرداخته باشد، پیدا نشد.