طراحی مدل بهرهوری منابع انسانی در شرکت سهامی بیمه ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران، ایران
2 گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران، ایران
3 گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران، ایران
4 گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران، ایران
doi
10.48308/jpap.2019.100854چکیده
هدف: هدف این پژوهش طراحی مدل بهرهوری منابع انسانی در شرکت سهامی بیمه ایران، است.طراحی/ روششناسی/ رویکرد: دادههای این پژوهش از طریق پرسشنامه و با استفاده از نظرات خبرگان در شرکت سهامی بیمه ایران، جمعآوری شد. بهمنظور شناسایی و بررسی چگونگی ارتباط میان عوامل مؤثر بر بهرهوری منابع انسانی و نیز سطحبندی و مدلسازی آنها، از رویکرد تلفیقی DEMATEL-ISM استفاده گردید.یافتههای پژوهش: نتایج تحقیق نشان داد که عامل فرهنگ سازمانی بالاترین اولویت را در میان عوامل داراست و عامل امکانات و تجهیزات بروز در محل کار، اثرگذارترین عامل در بهرهوری سازمان میباشد. همچنین، مدل ساختاری-تفسیری پژوهش بیانگر این است که عوامل مؤثر بر بهرهوری منابع انسانی در شرکت سهامی بیمه ایران، دارای چهار سطح میباشد. در سطح اول مدل به عوامل آموزشهای ضمن کار، داشتن تخصص و مهارت لازم، پایبندی به اصول اخلاقی و وجدان کاری، سلامت روانی و جسمانی کارکنان، نگرش مثبت به سازمان و کار، تعهد سازمانی، فرهنگ سازمانی، حقوق و مزایا، برقراری ارتباط سازنده مدیران با کارکنان، توانایی کار گروهی، امکانات و تجهیزات مناسب و بروز در محل کار، احساس ایمنی و آسایش در محیط کار قرار دارند، در سطح دوم، سوم به ترتیب عوامل احساس امنیت شغلی و رضایت از شغل، قرار دارند و در نهایت در سطح چهارم عامل انطباق و تناسب شغل با شاغل، قرار دارد که این عامل همانند سنگ زیربنای مدل عمل مینمایند.محدودیتها و پیامدها: به دلیل اینکه پژوهش حاضر در یک زمان خاص انجام شده است، نمیتوان نتایج آن را به همه زمانها تعمیم داد. با این حال، بهرهوری منابع انسانی شرکت سهامی بیمه ایران باید از پایینترین سطح مدل تحقیق آغاز شود تا زمینه برای بهرهور شدن سایر عوامل درسطوح بالاتر فراهم گردد.ابتکار یا ارزش مقاله: تحقیق حاضر سعی نمود به واسطه استفاده از رویکرد تلفیقی DEMATEL-ISM، ضمن رفع نواقص موجود در این دو تکنیک، مزایای آنها را ترکیب کرده و مدلی جدید در حوزه بهرهوری منابع انسانی، ارائه نماید.