مدلی برای برندسازی سامانه منابع انسانی با رویکرد داده بنیاد

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، گرایش منابع انسانی، گروه مدیریت دولتی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 استاد مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

3 استاد تئوری مدیریت، مدیریت دانش و استراتژیک، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

4 عضو هیات علمی گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.48308/jpap.2019.96602
چکیده

این پژوهش در چارچوب رویکرد کیفی و با به­‌کارگیری روش تحقیق داده بنیاد انجام شده است. جهت جمع­آوری داده‌­ها، به بررسی ادبیات ارائه شده در بحث­‌های برند کارکنان، برند کارفرما و برند منابع انسانی، بررسی 20 شرکت اوّل در لیست بهترین شرکت­‌ها برای کارکردن در مجله ساندی­‌تایمز در سال 2019 و مصاحبه‌­های نیمه­‌ساختاریافته با به­‌کارگیری روش نمونه­گیری هدفمند با 30 نفر از مدیران منابع‌­انسانی، متخصصان منابع­‌انسانی و کارکنان پرداخته شده‌­است. تجزیه و تحلیل داده‌­ها در سه مرحله کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری انتخابی انجام گرفت. نتایج، نشان‌­دهنده استخراج بالغ بر 260 کد یا مفهوم اوّلیه از بررسی­‌ها و مصاحبه‌­ها، 85 مفهوم و 23 مقوله است که در قالب مدل پارادایمی شامل مقوله اصلی(سامانه منابع انسانی)، شرایط علی(برند داخلی، برند سازمان، حمایت مدیران ارشد، استعدادیابی)، بستر حاکم(نگرش کارکنان به سازمان و سازمان به کارکنان، همسویی برنامه­های سامانه منابع‌­انسانی با استراتژی سازمان، محیط رقابتی و پویا)، شرایط مداخله­‌گر(غیرقابل کنترل بودن کارکنان مستعد، عدم‌­تطبیق سیستم منابع انسانی موجود، بی­‌انصافی سازمانی، مدیریت عملکرد نامناسب، رفتارهای شخصی در سازمان، فرهنگ سازمان معیوب)، راهبردها(برندسازی سامانه منابع انسانی، راهبرد فرآیندی) و پی­امدها(فردی، سازمانی، ملّی و بین المللی) قرار گرفت.