رابطه بین جمعیت شتههای ناقل با انتشار ویروسها در سیبزمینی بذری: مطالعه موردی در منطقه فریدن اصفهان
نویسندگان
1 مربی بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اصفهان، ایران.
2 مربی بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اصفهان، ایران.
doi
چکیده
چکیده شتهها یکی از آفات مهم سیبزمینی هستند که خسارت اصلی آنها مربوط به انتقال بیماریهای ویروسی است. در این مطالعه تراکم جمعیت شتههای ناقل، درصد بیماریهای ویروسی و رابطه بین آنها در یک مزرعه آزمایشی که در آن غدههای عاری از ویروس به مدت دو سال کشت شده بود، بررسی گردید. از کارتهای چسبدار زرد رنگ جهت شکار شتهها استفاده شد و در آزمایشگاه تراکم تجمعی جمعیت شتهها در دو گروه شته سبز هلو Myzus persicae (به عنوان مهمترین گونه غالب) و سایر شتهها تعیین گردید. رابطه بین تراکم جمعیت شتهها (در دو گروه شته سبز هلو و سایر شتهها)، درصد وقوع بیماریهای ویروسی مختلف شاملPVY،PLRV، PVM و PVS و رابطهی بین آنها با محاسبهی شیب رگرسیون خطی و ضریب همبستگی ارزیابی شد. رابطهی بسیار معنیداری بین تراکم شتهی سبز هلو با تراکم سایر شتهها وجود دارد. همچنین رابطهی بین ویروسهای مختلف بجز PLRV با تراکم جمعیت شتهی سبز هلو و تراکم سایر شتهها معنیدار بود. این نتایج نشان میدهد که علیرغم فعالیت شتهی سبز هلو و اهمیت زیاد آن در انتقال ویروسهای مختلف در سیبزمینی بذری، در شرایط منطقهی فریدن سایر گونهها نیز در انتقال ویروسهای مورد نظر دخالت دارند. وجود رابطهی بسیار معنیدار بین PVY با شتههای ناقل، انتشار بیشتر این ویروس را در مزارع بذری منطقه توجیه مینماید.