تحلیل و واکاوی الگوی راهبری شغلی کمیته امداد امام خمینی(ره) (مطالعه موردی استان خوزستان)

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی؛ دانشگاه شهید چمران اهواز؛ اهواز، ایران

2 دکتری اقتصاد؛ دانشگاه شهید چمران اهواز؛ اهواز، ایران

3 دکتری مدیریت آموزشی؛ دانشگاه علوم و تحقیقات خوزستان؛ اهواز، ایران

doi
10.22034/edj.2023.709388
چکیده

مقدمه: آثار اقتصادی، اجتماعی و سیاسی اشتغال باعث شده است سیاست‌گذاران و سیاستمداران همواره برای آن اهمیت ویژه‌ای قائل شوند. با این حال اوضاع اشتغال در بسیاری کشورها به‌ویژه کشورهای در حال توسعه و از جمله کشور ایران مناسب نیست. بنابر اعلام مرکز آمار ایران نرخ بیکاری کشور بالا است و هر سال قریب یک میلیون نفر متقاضی جدید وارد بازار کار می‌شوند. در این راستا کمیته امداد خمینی(ره) با راهبردهای بهبود فضای کسب‌وکار، توسعه همکاری فعالان کسب وکار و توسعه زنجیره های ارزش، نظام راهبری شغلی را با الگوی «کارآفرین محور» طراحی و ساماندهی نمود. نظام راهبری شغلی طراحی عملیات را مبتنی بر یک الگوی تعاملی برد ـ برد بین راهبران شغلی و متقاضیان اشتغال امداد بنیاد نهاده است. پژوهش حاضر به‌منظور بررسی اثربخشی نظام راهبری شغلی در استان خوزستان و قابل تعمیم به استان‌های کشور انجام گرفته است.روش‌شناسی: روش تحقیق آمیخته و ترکیبی از روش کمی و کیفی می‌باشد. مبانی نظری پژوهش از رویکرد معیشت پایدار برای ذی‌نفعان الگو گرفته شده زیرا ایجاد شغل بدون توجه به پایداری آن امری بیهوده و مشکل‌ساز خواهد بود. چارچوب و مدل مفهومی تحقیق بر مبنای رادار، تکنیک ارزیابی مدل تعالی سازمانی، ساماندهی شده است. روش گردآوری داده‌ها از طریق کتابخانه‌ای، مصاحبه نیمه‌ساختار با راهبران شغلی و مدیران و کارشناسان امداد و پرسشنامه از مددجویان و متقاضیان می‌باشد. برای آزمون فرضیه‌های پژوهشی از روش آماری همبستگی و آزمون مقایسه زوجی استفاده شد.یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد نظام راهبری شغلی کمیته امداد امام خمینی(ره) در استان خوزستان اثربخش می‌باشد. فرضیه‌های پژوهشی دوم و چهارم یعنی مؤلفه رویکرد و مؤلفه ارزیابی نظام راهبری شغلی تائید و فرضیه‌های اول و سوم، مؤلفه نتایج و مؤلفه جاری‌سازی نظام راهبری شغلی رد می‌شوند.نتیجه‌گیری: پیشنهاد می‌شود شاخص پایداری شغل و شاخص درآمد مکفی و مستمر مددجویان مورد تأکید و بازنگری قرار گیرد. برای تحقیقات آتی نیز پیشنهاد می‌گردد در خصوص رابطه متغیرهای کلان اقتصادی با نظام راهبری شغلی و همچنین پژوهشی در زمینه نقش و سهم اشتغال مددجویان در ایجاد ثروت و تولید ناخالص ملی صورت پذیرد.