فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

 هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر تمرین تناوبی شدید بر بیان ژن‌های MST1 و MAFbx در عضلة EDL موش‌های پیر C57bl/6 بود. بدین‌منظور، 28 سر موش C57bl/6 پیر (14=n) و بالغ (14=n) در دو گروه تمرین و کنترل قرار گرفتند که گروه‌های تمرین بعد از یک هفته آشناسازی در برنامة 4 هفته تمرین تناوبی شدید شرکت کردند و 48 ساعت پس از آخرین جلسة تمرینی قربانی شدند و عضلة EDL استخراج و به‌وسیلة روش Real-time Pcr بیان ژن‌های MST1 و MAFbx اندازه‌گیری شد. یافته‌های پژوهش حاضر نشان داد که پیری به‌طور معنا‌داری بیان ژن MST1 و MAFbx را افزایش می‌دهد (به‌ترتیب 001/0=P، 028/0=P). از طرف دیگر، 4 هفته تمرین تناوبی شدید سبب کاهش معنا‌دار بیان ژن MST1 (05/0≥P) و کاهش غیرمعنا‌دار MAFbx (05/0≤P)در موش‌های پیر شد. علاوه‌بر این کاهش این دو ژن در گروه بالغ غیرمعنا‌دار بود. همچنین کاهش معنا‌داری در وزن عضله EDL در موش‌های پیر مشاهده شد (032/0=p) هرچند تمرین تناوبی شدید در دوران پیری توانسته بود میزان آتروفی را کند، کند. علاوه‌بر این نشان داده شد که پیری و تمرین بر MST1 اثر تعاملی دارند (001/0=P)، ولی اثر تعاملی این دو عامل بر MAFbx مشاهده نشد (185/0=P). بنابراین، بالا رفتن سن همراه با افزایش در بیان ژن‌های MST1 و MAFbx است که احتمالاً می‌توانند در تغییرات تودة عضلانی همراه با افزایش سن درگیر باشند. با توجه به اینکه تمرینات با شدت بالا بیان این ژن‌ها را کاهش می‌دهد، ممکن است بتوان از این تمرینات در دوران سالمندی به‌منظور حفظ تودة عضلانی استفاده کرد.