مدل مکنون از رابطه ساختاری بین ابعادخردمندی و تعالی خود در گروهی از شهروندان شهر شیراز

نویسندگان

1 گروه اموزش علوم تربیتی،دانشگاه فرهنگیان، یزد ، ایران

doi
10.22034/ise.2023.14575.1066
چکیده

  امروزه مطالعه و بررسی متغیرهای روان‌شناسی مثبت همچون خردمندی و تعالی خود مورد توجه پژوهش‌گران حوزۀ روان‌شناسی قرار گرفته است. هدف از مطالعۀ حاضر بررسی روابط ساختاری بین مؤلفه‌های خردمندی و تعالی خود در قالب مدلی مکنون است؛ به همین منظور، از دو پرسش‌نامۀ تعالی خود لونسون (2005) و مقیاس خودسنجی خردمندی (Webster, 2007) برای انجام تحقیق استفاده شد. جامعۀ آماری پژوهش حاضر شامل شهروندان 18 سال به بالای شهر شیراز است، که از این تعداد 338 نفر به روش تصادفی چند مرحله‌ای انتخاب شدند. پس از تحلیل داده‌ها، نتایج از هم‌بستگی بین مؤلفه‌های خردمندی و تعالی خود حکایت داشت و تحلیل مدل ساختاری با استفاده از نرم فزار Amos، بیان‌گر آن است که خردمندی پیش‌بینی‌کنندۀ مثبت و معنی‌دار تعالی خود است (001/0=p، 78/0= β) و می‌تواند 61 درصد (61/0R2=) از تغییرات تعالی خود را پیش‌بینی کند. بر اساس نتایج این پژوهش، با توجه به اینکه تعالی خود ازطریق خردمندی پیش‌بینی‌پذیر اسـت، پیشنهاد می‌گردد که با برگزاری کارگاه‌های آموزشی در ارگان‌ها و دستگاه‌های مختلف، به پرورش خردمندی پرداخته شود، تا با خردمندتر شدن افراد جامعه، زمینۀ رشد و تعالی آنها فراهم شود