ارزیابی روش شماره منحنی رواناب به کمک سنجش از دور و مدل HEC_HMS (مطالعۀ موردی: حوضه آبخیز منصورآباد بیرجند)

نویسندگان

1 استاد، بخش مهندسی عمران، دانشکده فنی، دانشگاه شهید باهنر، کرمان

2 کارشناس ارشد شرکت آب منطقه ای خراسان جنوبی

3 نویسندۀ مسئول، کارشناسی ارشد، سازه های آبی، دانشکده فنی، دانشگاه شهید باهنر، کرمان

4 استادیار، گروه مهندسی آب، دانشکده فنی، دانشگاه بیرجند

doi
چکیده

روش شمارۀ منحنی رواناب، ساده و دارای کاربرد فراوان و مؤثر در تعیین رواناب می­باشد. در این مطالعه، نقشۀ شمارۀ منحنی رواناب حوضۀ آبخیز منصورآباد بیرجند با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی و تصاویر ماهوارۀ لندست (ETM+) و براساس فاکتورهایی مانند گروه هیدرولوژی خاک، کاربری اراضی و پوشش­گیاهی تعیین شده است. نقشۀ وضعیت پوشش زمین با کمک شاخصهای NDVI و VI تهیه شده و حوضه به سه کلاس مرتع خوب، نسبتاً فقیر و فقیر تقسیم­بندی گردید. نقشۀ کاربری اراضی حوضه با استفاده از داده­های ماهوارۀ لندست و نقشۀ گروه هیدرولوژیکی خاک به کمک نقشه­های خاک، شیب، کاربری اراضی، تشکیلات زمین­شناسی و بازدیدهای صحرائی تهیه گردید. از تلفیق نقشه­های تهیه شده درGIS و با استفاده از جدولSCS، نقشۀ شمارۀ منحنی رواناب و بعد نقشۀ ضریب نگهداشت سطحی حوضه تعیین گردید. به­طوری­که برای ارزیابی صحت نتایج به­دست­آمده، دبی حداکثر سیلاب به­کمک مدل HEC-HMS محاسبه و با مقدار اندازه­گیری شده مقایسه گردید. صحت 85% نتایج نشان داد که می­توان به دقت و صحت شمارۀ منحنی به­دست­آمده از روش RS وGIS در حوضه­های فاقد آمار و یا دارای آمار محدود اندازه­گیری اعتماد نمود.