اثر تمرین ورزشی تناوبی شدید بر سطوح سرمی و بیان ژن Tfam و PGC1α در هیپوکمپ رتهای نر
نویسندگان
1 دانشیار گروه فیزیولوژی ورزش دانشکده تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران
2 استادیار گروه تربیت بدنی دانشگاه آزاد واحد اسلامی واحد خرم آباد، خرم آباد
3 دکتری تخصصی فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران
4 دکتری تخصصی فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، خراسان رضوی، ایران
doi
چکیده
Tfam نقش کلیدی در حفظ تعداد کپی و فعالیت نسخهبرداری mtDNA میتوکندریایی دارد. هدف از تحقیق حاضر، تعیین اثر تمرین ورزشی تناوبی شدید (HIIT) بر فاکتورهای بایوژنز میتوکندریایی در هیپوکمپ رتهای نر بود. در تحقیق حاضر 20 سر رت نژاد ویستار در دو گروه HIIT و کنترل قرار گرفتند. HIIT به مدت 60 دقیقه در هر جلسه و به مدت چهار جلسه در هفته انجام گرفت. گروه تمرین ورزشی، 15 وهلۀ 4 دقیقهای را با 90 – 85 درصد VO2max با سه دقیقه ریکاوری با شدت 70 درصد VO2max (بین وهلههای HIIT) اجرا کرد. سپس، نمونهگیری خونی و بافتبرداری از هیپوکمپ رتها انجام گرفت. PGC1α و Tfam با استفاده از کیتهای تجاری و بیان ژن آنها با استفاده از روش Real-Time PCR ارزیابی شدند. نتایج بیانگر افزایش معنادار VO2max و سطوح سرمی PGC1α و Tfam بود (05/0>P). همچنین، مقادیر بیان ژنی PGC1α و Tfam در هیپوکمپ رتهای گروه تمرین در مقایسه با گروه کنترل بهطور معناداری افزایش یافته بود (05/0>P). بهنظر میرسد استفاده از پروتکل سههفتهای HIIT روی تردمیل در رتهای نر قادر باشد تا مقادیر سرمی و هیپوکمپی PGC1α و Tfam را در رتها بهطور معناداری افزایش دهد. بهعلاوه، این احتمال میرود که افزایش معنادار Tfam بهدلیل تغییرات افزایشی و معنادار PGC1α باشد.