فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: با گسترش فناوری‌های نوین و بهره‌گیری از محیط‌های مجازی در آموزش‌های تخصصی، شبیه‌سازهای آموزشی به‌ویژه در حوزه‌های حساس و پرریسک مانند کنترل ترافیک هوایی، نقش مهمی در ارتقای کیفیت یادگیری و کاهش خطاهای انسانی ایفا می‌کنند. از آنجا که کارکرد مؤثر کنترلرهای ترافیک هوایی به مهارت‌های شناختی و عملی دقیق وابسته است، شناخت و ارزیابی مولفه‌های آموزشی تأثیرگذار در این فرایند، ضرورتی انکارناپذیر محسوب می‌شود. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف شناسایی و ارزیابی عوامل آموزشی کلیدی مؤثر بر یادگیری فراگیران در محیط‌های مجازی شبیه‌ساز کنترل ترافیک هوایی انجام شد. روش‌شناسی: تحقیق حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش انجام آن از نوع تحقیقات توصیفی-همبستگی است. جامعه‌ی آماری تحقیق شامل 250 نفر از دانش‌آموختگان رشته تحصیلی کنترل ترافیک هوایی بود که تعداد 152 نفر بر اساس جدول مورگان و به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسش‌نامه بود. تحلیل داده­ها و آزمون فرضیه­های تحقیق از طریق تکنیک مدل­یابی معادلات ساختاری به کمک نرم‌افزار لیزرل انجام گرفت. یافته‌ها:  یافته‌های تحقیق نشان داد که هر 8 مولفه توانایی­های موردنیاز برای آموزش شبیه‌ساز ترافیک هوایی(توانایی مکالمات رادیویی با ضریب 0.65؛ آموزش روش هماهنگی با ضریب 0.57؛ آموزش نوشتن نوار شاخص با ضریب 0.48؛ آموزش نحوه‌ برخورد با شرایط اضطراری با ضریب 0.62؛ مهارت مکالمه به زبان انگلیسی با ضریب 0.69؛ آموزش قوانین و مقررات هوایی با ضریب 0.42؛ آموزش دستورالعمل‌های عملیاتی با ضریب 0.52 و آموزش مدیریت ترافیک هوایی با ضریب 0.59) بر یادگیری فراگیران مراقبت پرواز تاثیر مثبت و معناداری دارند. نتیجه‌گیری: استفاده کارآمد و موثر از فناوری‌های نوین آموزشی از جمله شبیه‌ساز کنترل ترافیک هوایی در فرآیند آموزش فراگیران مستلزم ارتقای توانایی موردنیاز  برای یادگیری از طریق این فناوری‌ها است.