راهکنشهای بهکارگیری سامانه سلاحهای لیزری در برابر تهدیدهای پهپادی
نویسندگان
1 استادیار و عضو هیات علمی دانشگاه پدافند هوایی خاتم الانبیاء(ص)، تهران، ایران
2 کارشناس ارشد، دانشگاه پدافند هوایی خاتم الانبیاء(ص) تهران، ایران
doi
چکیده
زمینه و هدف: در سالهای اخیر، پیشرفتهای شتابان فناوریهای نظامی، نقش تجهیزات نوین را در صحنه منازعات پررنگتر ساخته و تنوع تهدیدها، ضرورت بهرهگیری از طیفی گسترده از جنگافزارهای زمینبههوا را بهویژه در حوزه پدافند هوایی افزایش داده است. یکی از جدیدترین فناوریهای دفاعی که توجه فرماندهان نظامی را به خود جلب کرده، استفاده از لیزر بهعنوان سلاح انرژی هدایتشده برای مقابله و انهدام هواپیماهای بدون سرنشین است. بر این اساس، بهکارگیری سامانه سلاحهای لیزری بهعنوان جنگافزاری پدافندی، نیازمند بررسی دقیق بر اساس چهار اصل توده (تمرکز) ، ترکیب، تلفیق و تحرک است که به آن پرداخته میشود. روششناسی: این پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی–پیمایشی با رویکردی آمیخته است. ابزارهای گردآوری دادهها شامل بررسی اسناد و مدارک، مصاحبه و پرسشنامه میباشد. جامعه آماری در بخش مصاحبه شامل ۱۴ نفر از صاحبنظران و نخبگان حوزه مربوطه است که بهصورت هدفمند انتخاب شدهاند. داده های بخش کیفی از طریق تحلیل محتوا تحلیل گردید. همچنین در بخش کمی، ۵۰ نفر از خبرگان نیروی پدافند هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران و قرارگاه پدافند هوایی خاتمالانبیاء(ص) بهصورت تصادفی مورد مطالعه قرار گرفتهاند. دادههای بخش کمی از طریق پرسشنامه گرداوری و با استفاده از نرمافزار SPSS و آزمونهای کولموگروف–اسمیرنوف و تی تک نمونه ای تحلیل گردید. یافتهها: نتاج تحلیل کیفی حاکی از شناسایی 28 شاخص در قالب 4 دسته بود. ۱۰ شاخص برای تحقق اصل توده، ۴ شاخص برای اصل تلفیق، ۷ شاخص برای اصل ترکیب و ۷ شاخص برای اصل تحرک استخراج شد. طبق نتایج آزمون تی نیز تمامی شاخص های شناسایی شده مورد تایید قرار گرفت. نتیجهگیری: راهکنشهای بهکارگیری سامانه سلاحهای لیزری در مقابله با تهدیدهای پهپادی در پدافند هوایی، بر مبنای تحلیل اسناد، مدارک و مصاحبه با صاحبنظران، در چارچوب چهار اصل توده، ترکیب، تلفیق و تحرک شناسایی و اولویتبندی گردید که میتواند مبنایی معتبر برای تصمیمسازی و تقویت کارآمدی سامانههای لیزری در حوزه پدافند هوایی به شمار آید.