بررسی مقدماتی اثر قارچ Lecanicillium muscarium روی چند قارچ بیمارگر گیاهی در شرایط آزمایشگاهی

نویسندگان

1 مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، تهران، ص.پ. 116-13185

2 مؤسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، تهران، ص.پ. 1454-19395

3 مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، تهران، ص.پ. 116-13185

4 مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، تهران، ص.پ. 116-13185

doi
چکیده

اثر قارچ Lecanicillium muscarium جدایه DAOM 198499 روی تعدادی از قارچهای بیمارگر گیاهی در شرایط آزمایشگاهی مورد بررسی قرار گرفت. قارچهای بیمارگر گیاهی شامل Thielaviopsis basicola، Pythium ultimum، Rhizoctonia solani، Fusarium oxysporum، Verticillium albo-atrumوPenicillium digitatum بودند. برای انجام آزمایش یک قرص از قارچ L. muscarium و یک قرص از قارچ بیمارگر گیاهی به قطر 5 میلیمتر به فاصله 3 سانتیمتر از یکدیگر روی محیط کشت درون تشتک پتری گذاشته شد. برای تیمار شاهد قرصهای مشابه از قارچ L. muscarium و بیمارگر گیاهی تهیه شده و هر یک بطور جداگانه در مرکز تشتکهای پتری‌ قرار داده شدند. در طول دوره آزمایش شعاع رشد قرصها برای شاهد (r) و کلیه تیمارها (r1) اندازه‌گیری شده و بر اساس آن اطلاعات برداشت و تجزیه آماری شد. همچنین در آزمایشی جداگانه امکان تولید متابولیت های بازدارنده رشد توسط L. muscarium در محیط کشت بررسی گردید. کلیه آزمایشها دارای سه تکرار بودند. نتایج نشان داد که در اغلب موارد جدایه DAOM 198499 فعالیت بازدارندگی علیه قارچهای بیمارگر گیاهی دارد. به طوری که شعاع رشد قارچ بیمارگر گیاهی در بخشی که مقابل قارچ L. muscarium قرار می‌گرفت، بطور مشخصی کوچکتر از شعاع در تیمار شاهد بود. بیشترین اثر بازدارندگی قارچ L. muscarium روی قارچ P. digitatum مشاهده گردید. همچنین بررسی مقدماتی نشان داد که این قارچ با تولید متابولیت‌های سمی می‌تواند در محیط کشت، رشد قارچ P. digitatum را مختل نموده و به تأخیر بیاندازد.