شناسایی عوامل موثر بر مربیگری مدیران با رویکرد فراترکیب
نویسندگان
1 مدیریت دولتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استاد، گروه مدیریت دولتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار، گروه مدیریت صنعتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: در دنیای پرشتاب و پیچیده امروز، سازمانها برای حفظ مزیت رقابتی و ارتقاء سرمایه انسانی خود نیازمند رهبران و مدیرانی هستند که علاوه بر ایفای نقشهای سنتی، توانایی مربیگری و توانمندسازی کارکنان را نیز داشته باشند. این مسئله در صنعت بانکداری، که با تغییرات فناورانه، فشارهای نظارتی و انتظارات روزافزون مشتریان مواجه است، از اهمیت ویژهای برخوردار است. بر این اساس، در پژوهش حاضر به شناسایی و تبیین عوامل مؤثر بر مربیگری مدیران در صنعت پرداخته میشود.روششناسی: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از منظر نوع دادهها و روش تحلیل، کیفی است. جامعهآماری پژوهش شامل کلیه منابع و پایگاههای داده علمی داخلی و خارجی بود. از رویکرد فراترکیب و روش هفت مرحلهای ساندلوسکی و باروسو برای شناسایی مولفهها استفاده شد. پایایی دادههای استخراجی با استفاده از ضریب توافق کاپا تایید شد.یافتهها: براساس کلید واژگان پژوهش، 340 منبع داخلی و خارجی شناسایی شدند و در نهایت بعد از ارزیابی و غربالگری تعداد 29 منبع در سبد تحقیق برای بررسی باقی ماندند. 58 کد اولیه با استفاده از روش تحلیل محتوا در فرایند کدگذاری به دست آمد که در قالب 12 مفهوم شامل فرهنگ شخصی، ویژگیهای فردی، مهارتهای شخصی، دانش و تجربه، شخصیت کارکنان، توانمندی کارکنان، ارزشیابی ساختاری و ارزشیابی مدیریتی، الزامات سیاست گذاری، درک وضعیت فعلی و نیاز به تغییر و هدفگذاری بلند مدت و 4 مقوله شامل ویژگی مدیران، ویژگی کارکنان، ویژگی ساختار سازمانی و استراژی مربیگری دستهبندی شدند.نتیجهگیری: مربیگری مؤثر مدیران در صنعت بانکداری تحت تأثیر مجموعهای از عوامل چندسطحی قرار دارد که شامل ویژگیهای فردی و فرهنگی مدیران، ظرفیتها و ویژگیهای کارکنان، ساختارها و سازوکارهای سازمانی و نیز الزامات استراتژیک در سیاستگذاری و هدفگذاری سازمانی است. این الگو میتواند بهعنوان مبنایی نظری و کاربردی برای توسعه سیستماتیک برنامههای مربیگری در نظام بانکداری کشور مورد استفاده قرار گیرد.