ارتباط میان بیگانگی اجتماعی و ترس از جرائم مالی در شهر کابل افغانستان
نویسندگان
1 دکتر در حقوق کیفری و جرم شناسی از دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران، مشهد
2 دانشیار گروه حقوق کیفری و جرم شناسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران، مشهد
3 استادیار گروه حقوق کیفری و جرم شناسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران، مشهد
doi
10.22091/dclic.2025.12197.1046چکیده
ترس از جرم یکی از پدیدههای اجتماعی پیچیده است که بهطور قابلتوجهی تحت تأثیر ویژگیهای محیطی و اجتماعی قرار دارد. ترس از جرائم مالی و بیگانگی اجتماعی یک مفهومی جدید در افغانستان است. بنابراین، هدف این پژوهش شناسایی و تعیین میزان ترس از جرائم مالی و بررسی ارتباط آن با بیگانگی اجتماعی شهروندان، در شهر کابل است. این پژوهش از نوع توصیفی- تحلیلی به روش پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری شامل زنان و مردان بالای ۱۵ سال شهر کابل بوده که حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران، ۴۴۶ نفر تعیین گردید و نمونهها از طریق نمونهگیری چندمرحلهای انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته گردآوری و اعتبار آن از طریق روش صوری و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ ارزیابی شد. یافتههای این تحقیق نشان میدهد، میزان ترس از جرائم مالی در شهر کابل از متوسط به بالا (۶۴/۲ درصد) است. توزیع فراوانی نشان میدهد بیشتر از (۶/۷۱ درصد) در شهر کابل احساس بیگانگی اجتماعی دارند. یافتههای پژوهش فعلی نشان میدهد که میان متغیر بیگانگی اجتماعی و ترس از جرائم مالی ارتباط وجود دارد؛ درنتیجه، هرچه بیگانگی اجتماعی میان شهروندان کمتر باشد، ترس از جرائم مالی کمتر خواهد بود و به هر میزان بیگانگی اجتماعی در محلهها بیشتر شود، ترس از جرائم مالی در شهر کابل بیشتر میشود. نتایج استنباطی پژوهش بیان میکند که میان متغیر بیگانگی اجتماعی و ترس از جرائم مالی ارتباط برقرار است و این متغیر از عوامل مهم تبیینکنندهٔ ترس از جرائم مالی است. درنهایت، به هر میزان بیگانگی اجتماعی شهروندان مانند احساس بیقدرتی، احساس انزوای اجتماعی، احساس بیهنجاری، احساس بیمعنایی و احساس تنفر از خویشتن بیشتر باشد، ترس از جرم از آنان افزایش مییابد.