رابطه بین سایش اجتماعی و همآفرینی با نقش میانجی عزت نفس سازمانی در بین اعضای هیأت علمی دانشگاه های برتر ایران
نویسندگان
1 عضو هیات علمی دانشگاه بیرجند
doi
چکیده
چکیدهپژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه بین سایش اجتماعی و مؤلفه های هم آفرینی با نقش میانجی عزت نفس سازمانی در اعضای هیأت علمی دانشگاههای برتر ایران انجام گرفت. روش پژوهش توصیفی- همبستگی و جامعه آماری شامل اعضای هیأت علمی 20 دانشگاه برتر ایران در سال تحصیلی 92-91 به تعداد 10482 نفر بود که با استفاده از نمونه گیری تصادفی طبقهای متناسب با حجم تعداد 384 نفر انتخاب شدند. برای سنجش متغیر هم آفرینی از پرسشنامه محقق ساخته ، برای سنجش سایش اجتماعی از پرسشنامه دافی (2002) و برای سنجش عزت نفس سازمانی از پرسشنامه پیرس و همکاران (1989) استفاده شد. ضریب پایایی پرسشنامهها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ بررسی و با میزان 92/0 و 94/0 تایید شد. در خصوص الگوی معادلات ساختاری هنگامی که متغیر هم آفرینی، متغیر پیشبین و سایش اجتماعی متغیر ملاک بودند، از برازش بهتری برخوردار بود و روابط بین مولفههای هم آفرینی و سایش اجتماعی در سطح 05/0 معنادار بود. یافتهها در مورد متغیر میانجی نشان داد که عزت نفس سازمانی نقش میانجی ایفا نمیکند.