مالکیت بر فضای محاذی با رویکردی بر فقه
نویسندگان
1 گروه حقوق خصوصی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران.
2 گروه معارف، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران.
doi
10.22034/ejs.2025.495233.2003چکیده
زمینه و هدف: آنچه تحت عنوان مالکیت بر فضای بالا و پایین سطح زمین در قوانین مختلف مطرح شده است در عین حال که لازمه بهرهمندی از زمین میباشد، اما دارای ابعاد و ابهامات متنوعی نیز میباشد. محوریت این ابعاد و ابهامات حدود این مالکیت و آثار آن میباشد. حدود مالکیت بر فضای محاذی از ابعاد مختلفی قابل تحلیل است که این نوشتار، این موضوع را از زوایای خصوصیات مالکیت بر فضای محاذی، قلمروی فضای محاذی، محدودیتهای حقوق مرتبط با فضای محاذی مورد بررسی قرار میدهد. مواد و روشها: این تحقیق از نوع نظری بوده و روش تحقیق به صورت توصیفی – تحلیلی است و روش جمعآوری اطلاعات به صورت کتابخانهای است و با مراجعه به اسناد، کتب و مقالات صورت گرفته است. ملاحظات اخلاقی: در تحقیق حاضر، اصل امانتداری، صداقت، بیطرفی و اصالت اثر رعایت شده است. یافتهها: محتوای حق مالکیت بر فضای محاذی از جهاتی با چارچوب های حق مالک تفاوتهایی دارد. این تفاوت ها تنها محدود به محدودیت در تصرفات مالکانه نمیشود. نتیجه: در رابطه با قلمروی فضای محاذی رویکرد متحدالشکلی اتخاذ نشده است. لذا مشاهده میشود محدودیت های تصرفات نه تنها در حوزه ساخت و ساز، بلکه در حوزه استفاده از فضای محاذی نیز قابل توجه است.