فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: در سازمان‌های امروزی، جامعه‌پذیری کارکنان جدید به‌عنوان یکی از عوامل کلیدی در کاهش زمان انطباق، افزایش بهره‌وری، و تقویت تعهد سازمانی شناخته می‌شود. در این میان، استفاده از رویکردهای نوآورانه مانند منتورینگ به‌عنوان یک ابزار مؤثر برای تسهیل این فرایند، توجه زیادی را به خود جلب کرده است. بر این اساس، در پژوهش حاضر به ارائه مدل جامعه‌پذیری افراد  جدیدالاستخدام  با رویکرد منتورینگ در بین اعضای هیات‌علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران پرداخته شده است. روش‌شناسی: این تحقیق کیفی و کاربردی است. مشارکت‌کنندگان آن، اعضای هیات ‌علمی جدیدالاستخدام (منتی‌ها) دانشگاه علوم پزشکی تهران بودند که از طریق روش نمونه‌گیری هدفمند تعیین شدند. برای شناسایی مقوله‌های جامعه‌پذیری افراد  جدیدالاستخدام  با رویکرد منتورینگ، از مصاحبه نیمه‌ساختاریافته استفاده شد و با 21 نفر از اعضاهیات‌علمی جدیدالاستخدام (منتی‌ها) دانشگاه علوم پزشکی مصاحبه‌های عمیق به‌عمل آمد. برای تحلیل داده‌ها از روش پدیدارشناسی (تجزیه و تحلیل درون مایه‌ای) ون مانن استفاده شد. یافته‌ها: نتیجه تحلیل داده‌های پژوهش شامل پدیدار شدن 6 خوشه‌بندی با 18 درون­مایه اصلی و  76 درون مایه فرعی بود. درون مایه­های مربوط به "چیستی و ماهیت تجارب زیسته"، مشتمل بر 3 خوشه­بندی کلی (مقوله محوری، راهبرد و نتایج) در 7 درون­مایه اصلی و  26 درون­مایه فرعی است. درون‌مایه‌های مربوط به "چگونگی" مشتمل بر  4 خوشه­بندی کلی (تسهیل‌گر، تعدیل‌گر، موانع و زمینه) در 11 درون­مایه اصلی و 57 درون­مایه فرعی تشریح گردیدند. نتیجه‌گیری: مستندسازی جامعه­پذیری سازمانی موجب احساس مالکیت بیشتری اعضای سازمان نسبت به سازمان می‌شود. این مدل با فراهم کردن بستری برای یادگیری تعاملی، مشارکت فعال و تبادل تجربیات، نه تنها به موفقیت شغلی افراد کمک می‌کند، بلکه بهره‌وری سازمانی را نیز ارتقا می‌بخشد.