احصاء شاخصهای دانشگاه نسل جدید با رویکرد تحلیل مضمون و آنتروپی شانون
نویسندگان
1 دانشیار گروه مدیریت منابع انسانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت منابع انسانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 استادیار، گروه مدیریت منابع انسانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
4 استاد دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
چکیده
زمینه و هدف: در دهههای اخیر، تغییرات سریع در محیطهای علمی، فناوری و اجتماعی، دانشگاهها را به سوی نقشآفرینی جدیدی سوق داده است. مفهوم دانشگاه نسل جدید به عنوان مدلی تکاملیافته از دانشگاههای سنتی و پژوهشی، بر تعامل پویا با جامعه، نوآوری، کارآفرینی و پاسخگویی به نیازهای جامعه تأکید دارد. آگاهی از ویژگیهای دانشگاههای نسل جدید، گامی موثر جهت پیادهسازی آن در دانشگاهها است. از این رو، هدف این پژوهش احصاء شاخصهای دانشگاههای نسل جدید است. روششناسی: پژوهش حاضر به روش آمیخته اکتشافی از نوع متوالی کیفی -کمی انجام شده است. بخش کیفی مبتنی بر تحلیل مضمون و با بکارگیری ابزار گردآوری اطلاعات، فهرست بازبینی اسناد موجود در زمینه دانشگاههای نسل جدید است. جامعه آماری این پژوهش شامل 228 سند در مورد دانشگاههای نسل جدید است که با در نظر گرفتن معیارهای ورود، 76 سند وارد تحلیل شد. بخش کمی مبتنی بر آنتروپی شانون و با بکارگیری ابزار پرسشنامه انجام گرفته است. مشارکت کنندگان ۱۴ نفر از اعضای هیئت علمی دانشگاههای سطح تهران بودند که به روش نمونهگیری قضاوتی هدفمند انتخاب شدند.یافتهها: یافتههای پژوهش نشان دادکه دانشگاههای نسل جدید دارای دو دسته شاخصهای درونی و بیرونی هستند. از بین ویژگیهای درونی داشتن فرهنگ و تفکر کارآفرینی، هوشمندی و دموکراسی در دانش، بهرهبرداری از فرصتهای بازار و ارائه راهحلهای نوین، مدیریت دانش و از بین ویژگیهای بیرونی همکاری با صنعت، دستیابی به منابع مالی جایگزین برای تامین هزینه تحقیقات، توسعه روابط با عرصه بینالملل، جامعه محوری و حساسیت به مسائل آن و توجه به مردم و مسائل آنها بیشترین ضریب اهمیت را دارند.نتیجهگیری: دانشگاههای نسل جدید به عنوان نهادهای پیشرو در توسعه علمی، فناوری و اقتصادی، نیازمند شاخصهای مشخص و قابل سنجش برای تحقق مأموریتهای خود هستند. احصاء و بهکارگیری این شاخصها میتواند به ارتقای کیفیت آموزش، بهبود جایگاه دانشگاه در نظام ملی و بینالمللی و افزایش نقش آن در توسعه پایدار منجر شود.
