مقایسه تبخیرتعرق مرجع دو روش هارگریوز- سامانی و استاندارد فائو56 در مقیاس پهنه‏ ای در حوضه کرخه بزرگ

نویسندگان

1 استاد هواشناسی، گروه مهندسی آب، دانشگاه بوعلی سینا همدان

2 فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی، دانشگاه بوعلی سینا

3 استادیار گروه مهندسی آب، دانشگاه بوعلی سینا

doi
چکیده

هدف از پژوهش حاضر ارائه پهنه تبخیرتعرق گیاه مرجع (ETo) با استفاده از حداقل پارامترهای هواشناسی در حوضه کرخه بزرگ می­باشد. در این پژوهش با استفاده از داده­های هواشناسی 24 ایستگاه سینوپتیک واقع در این حوضه و نواحی اطراف آن، ETo با روش­های فائو 56 و هارگریوز- سامانی به کمک نرم­افزار RefET محاسبه و روش­های مختلف درونیابی به ETo بدست آمده از دو روش، برازش داده شد. انتخاب روش مناسب درونیابی براساسآماره­های ضریب تعیین و جذر میانگین مربعات خطا صورت گرفت. نتایج بیانگر دقت بیشتر روش کریجینگ معمولی برای ماه­های فصل رشد (آوریل تا سپتامبر) در این حوضه می­باشد. در گام بعدی با استفاده از روش مناسب درونیابی، پهنه مکانی ETo دو روش فائو 56 و هارگریوز- سامانی در محیط نرم­افزار ArcMap برای ماه‌های فصل رشد ترسیم و بازه­بندی گردید. سپس مساحت اختصاص یافته به هر بازه از نقشه­های تولیدی بدست آمده و در هر ماه، دو روش فائو56 و هارگریوز- سامانی در مقیاس پهنه­ای با یکدیگر مقایسه شدند. تفاوت بین پهنه مکانی دو روش فائو 56 و هارگریوز- سامانی در مناطق شمالی حوضه بیشتر از سایر نواحی است. این مسئله می­تواند ناشی از تأثیر ارتفاع باشد. اختلاف بین دو پهنه مکانی، بیشتر در ماه­های ژوئیه و اوت دیده می­شود.