مقایسه روش تدریس ترکیبی و معکوس با روش سنتی در پیشرفت درس زبان انگلیسی دانشجویان افسری هوانوردی
نویسندگان
1 دکترای آموزش زبان انگلیسی، مرکز آموزش زبانهای خارجی، دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری، تهران، ایران
2 دکترای آموزش زبان انگلیسی، مرکز آموزش زبانهای خارجی،دانشگاه علوم و فنون هوایی شهیدستاری، تهران، ایران
3 استادیار مدیریت آموزش عالی، مرکز آموزش زبانهای خارجی، دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری، تهران، ایران
doi
چکیده
زمینه و هدف: روشهای نوین تدریس همچون روش تدریس ترکیبی و معکوس به عنوان راهکارهایی مؤثر در بهبود کیفیت یادگیری زبان انگلیسی مورد توجه قرار گرفتهاند. این روشها با استفاده از فناوریهای آموزشی و شیوههای یادگیری فعال میتوانند میزان درک و تسلط دانشجویان بر مهارتهای زبانی را افزایش دهند. ولی، روشهای سنتی آموزش که عمدتاً مبتنی بر تدریس مستقیم و حفظ مطالب هستند، ممکن است محدودیتهایی در پرورش تواناییهای زبانی و تفکر انتقادی داشته باشند. ازاینرو، در این پژوهش به مقایسه روش تدریس ترکیبی و معکوس با روش سنتی در پیشرفت درس زبان انگلیسی دانشجویان افسری پرداخته میشود. روششناسی: نوع تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش گردآوری دادهها جزء پژوهشهای نیمه آزمایشی و طرح تحقیق پیشآزمون و پسآزمون با گروه گواه است. جامعه آماری پژوهش شامل همه دانشجویان متقاضی درس زبان انگلیسی هوانوردی در ترم اول سال تحصیلی 1402-1403 مرکز آموزش زبانهای خارجی دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری (به تعداد 356) بود که از بین آنان دو گروه 15 نفره به روش نمونهگیری تصادفی در دو کلاس آزمایش و گواه سازماندهی شدند. ابزار جمعآوری دادهها، مشاهده نمرات پیشآزمون و نمرات پایان ترم درس زبان انگلیسی هوانوردی بود. یافتهها: نتایج تحقیق حاکی از آن است که میانگین نمرات دانش آموزان در پسآزمون دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معنادار چشمگیری با یکدیگر دارند. درواقع، دانش آموزان گروه آزمایش پیشرفت بیشتری نسبت به گروه گواه نشان دادند. نتیجهگیری: روشهای تدریس جدید، از جمله روش ترکیبی و معکوس، تأثیر قابل توجهی بر پیشرفت تحصیلی دانشجویان افسری در درس زبان انگلیسی دارند. این نتایج نشان داد که بهرهگیری از شیوههای نوین آموزشی میتواند اثربخشی فرایند یادگیری را افزایش داده و پیشنهاد میشود در برنامههای آموزشی مراکز نظامی مورد توجه قرار گیرد.