فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

  هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثر تمرین هوازی بر بیان ژن عامل هسته­ای کبدی (­ HNF-4α)، گلوکز، انسولین و مقاومت به انسولین در رت‌های دیابتی نوع دو بود. بدین‌منظور تعداد 20 سر رت نر 10 هفته­ای با وزن 20±220 گرم (در ابتدا) انتخاب و با تزریق درون‌صفاقی نیکوتین آمید-استرپتوزوسین دیابتی نوع دو شدند و به شیوۀ تصادفی به دو گروه تمرین هوازی و کنترل تقسیم شدند. برنامۀ تمرین هوازی به مدت 12 هفته و هر هفته 5 جلسه با زمان 10 تا 50 دقیقه و سرعت 18 تا 26 متر در دقیقه بود. گلوکز ناشتا، انسولین سرم و بیان ژن HNF-4α در بافت کبد هر دو گروه پس از آخرین جلسۀ تمرین اندازه­گیری و توسط آزمون تی مستقل با یکدیگر مقایسه شدند. نتایج نشان داد که تمرینات هوازی به کاهش معنا­دار گلوکز ناشتا (001/0=P)، مقاومت به انسولین (044/0=P) و افزایش معنا­دار انسولین (019/0=P) منجر شد. همچنین، بیان HNF-4α پس از تمرین هوازی در مقایسه با گروه کنترل کاهش معنا­داری داشت (007/0=P). براساس یافته­های موجود، احتمالاً تمرین هوازی می­تواند با افزایش انسولین سرم بیان ژن HNF-4α کبد رت­های دیابتی نوع دو را کاهش دهد. ازاین‌رو با کاهش بیان این ژن در اثر تمرین هوازی و به‌تبع آن کاهش گلوکز تولیدی کبد، ممکن است که یکی از مکانیسم­های اثر فعالیت ورزشی در افراد دیابت نوع دو باشد.