تأثیر فعالیت ورزشی تناوبی شدید در آب و خشکی بر فاکتورهای آنتیاکسیدانی و التهابی در ورزشکاران مرد اسکواش
نویسندگان
1 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)،اصفهان، ایرا
2 دانشیار فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان ایران
doi
چکیده
هدف از تحقیق حاضر مقایسۀ تأثیر فعالیت ورزشی تناوبی شدید در آب و خشکی بر برخی از فاکتورهای آنتیاکسیدانی و التهابی در ورزشکاران مرد اسکواش بود. به این منظور 24 بازیکن اسکواش( سن 05/4±90/23سال، قد 40/6±46/176سانتیمتر و وزن 35/7±80/74کیلوگرم) که دارای 3 سال عضویت باشگاهی و فعالیت مستمر ورزشی بودند، بهصورت هدفمندانتخاب و بهصورت تصادفی به دو گروه تمرین در آب (12 نفر) و تمرین در خشکی (12 نفر) تقسیم شدند. سپس برنامۀ تمرین تناوبی شدید (HIT) در آب و خشکی با شدت 80 تا 90 در صد ماکزیمم ضربان قلب در قالب 8 تمرین و در دو بخش 4 دقیقهای و به مدت یک جلسه انجام گرفت. در هر دو گروه تمرین در آب و تمرین در خشکی نمونۀ خونی، قبل و بلافاصله پس از تمرین تناوبی شدید در آب و خشکی بهمنظور اندازهگیری سطوح اینترلوکین 6، پروتئین واکنشی C، اسید اوریک و بیلیروبین تام گرفته شد. برای محاسبۀ نتایج از آزمون t همبسته و t دو نمونۀ مستقل استفاده شد. کلیۀ نتایج در سطح 05/0≥P در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که در مقایسۀ بینگروهی در مورد سطح سرمی اینتر لوکین6 (18/0=P)، بیلیروبین (15/0=P) و اسید اوریک (14/0=P) تفاوت معناداری بین دو گروه تمرین در آب و تمرین در خشکی مشاهده نشد، اما در مورد پروتئین واکنشدهندۀ C(02/0=P)تفاوت بین دو گروه معنادار بود. یافتهها نشان داد که یک جلسه تمرین HIT در آب بهدلیل ویژگیهای فیزیکی آب میتواند بر کاهش سطح CRP در بازیکنان اسکواش مؤثر باشد.