تعیین ضریب گیاهی یگانه، دوگانه و تبخیر- تعرق بالقوه گیاه زعفران تکامل یافته

نویسندگان

1 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد

2 دانشیار بخش مهندسی آب، دانشگاه شیراز

3 استاد بخش مهندسی آب، دانشگاه شیراز

4 استاد بخش مهندسی آب، دانشگاه شیراز

doi
چکیده

مصرف بهینه آب در کشاورزی بعنوان بزرگترین بخش مصرف کننده آب، نیازمند یک برنامه‌ریزی دقیق آبیاری می­باشد. هدف آبیاری، نگه­داشتن شرایط مساعد رطوبتی برای گیاه است. آبیاری بایستی با تخمین آب مورد نیاز گیاه برنامه­ریزی شود، که از طریق تبخیر- تعرق گیاه انجام می­شود. هدف این پژوهش اندازه­گیری و برآورد تبخیر- تعرق بالقوه و ضرایب گیاهی یگانه و دوگانه زعفران تکامل یافته در ایستگاه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز واقع در دشت باجگاه می­باشد. این پژوهش در سال سوم و چهارم پس از کشت گیاه زعفران، در سه لایسیمتر بیلان آبی به عنوان سه تکرار صورت گرفت. مقدار کل تبخیر- تعرق بالقوه از لایسیمترهای کشت زعفران در سال سوم و چهارم به ترتیب 726 و 783 میلی‌متر بود. حداکثر شار تبخیر- تعرق زعفران برای سال سوم و چهارم به ترتیب 28/6 و 40/6 میلی­متر بر روز بود. مراحل رشد گیاه زعفران در طی سال­های سوم و چهارم پس از کشت، برای مراحل اولیه، توسعه گیاه، میانی و پایانی رشد به ترتیب 30، 55، 55 و 65 روز تعیین شد. ضریب گیاهی یگانه، برای مرحله ابتدایی، مرحله میانی و انتهای مرحله پایانی رشد برای سال سوم به ترتیب 46/0، 2/1 و 35/0 و برای سال چهارم نیز به ترتیب 49/0، 25/1 و 35/0 و به طور میانگین برای سال سوم و چهارم 48/0، 23/1 و 35/0 برآورد شد. مقدار ضریب گیاهی پایه زعفران برای مراحل سه گانه رشد برای سال سوم به ترتیب برابر 15/0، 9/0 و 17/0 و در سال چهارم 15/0، 95/0 و 18/0 به دست آمدند.