الگوی مدیریت استعداد مبتنی بر شایسته‌سالاری با رویکرد آمیخته

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری ،گروه مدیریت دولتی،واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران،ایران

2 استاد، گروه مدیریت دولتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی و کارآفرینی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
چکیده

زمینه و هدف: مدیریت استعداد، کاربرد مجموعه‌ای از فعالیت‌های یکپارچه است که سازمان‌ها با استفاده از آن از تأمین (جذب، حفظ، انگیزش و توسعه) نیروهای مورد نیاز خود در حال و آینده اطمینان می‌یابند و با تأکید بر این که افراد مستعد از منابع اصلی سازمان به‌شمار می‌روند به حفظ جریان استعدادها در سازمان می‌پردازد. پژوهش حاضر با درک نقش کلیدی کارکنان شایسته، بااستعداد و توانمند در موفقیت سازمان‌ها، به شناسایی ابعاد مدل مدیریت استعداد مبتنی بر شایسته‌سالاری می‌پردازد.روش‌شناسی: این مطالعه، یک پژوهشی آمیخته اکتشافی است. در بخش کیفی از راهبرد تحلیل مضمون و در بخش کمی از راهبرد توصیفی پیمایشی استفاده شد. در بخش کیفی از مصاحبه نیمه ساختاریافته جهت گردآوری داده‌ها استفاده شد. مصاحبه‌ها با 15 نفر از خبرگان حوزه شهرداری به‌صورت هدف‌مند تا مرحله اشباع نظری انجام شد و تحلیل داده‌ها در سه مرحله استخراج مفاهیم پایه، سازمان‌دهنده و فراگیر صورت گرفت. گردآوری داده‌ها در بخش کمی از طریق ابزار پرسشنامه انجام شد. جامعه آماری بخش کمی شامل 515 نفر از کارکنان و کارشناسان معاونت امور اجتماعی و فرهنگی شهرداری شهر تهران بود که تعداد 220 نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. داده‌های بخش کمی با استفاده از نرم‌افزار اِس‌پی‌اِس‌اِس و مدل‌سازی معادلات ساختاری تجزیه‌وتحلیل شدند.یافته‌ها: بر اساس تحلیل داده‌ها، 7 مضمون سازمان‌دهنده شامل استراتژی سازمان، شایسته‌خواهی (کشف/استعدادیابی)، ارزیابی و جذب منابع استعداد، استعدادگماری، استعدادپروری(توسعه یا استعدادافزایی)، مدیریت مسیر شغلی و بدرقه استعداد به همراه چهل و یک مضمون پایه شناسایی شدند.