ارتقای تمایل به استخدام از طریق برندسازی کارفرمایی در دانشگاههای آجا
نویسندگان
1 دکتری مدیریت بازرگانی، مدرس دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری، تهران، ایران
2 دکترای مدیریت منابع انسانی، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
3 استادیار دانشکده مدیریت، دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری، تهران، ایران
doi
چکیده
زمینه و هدف: برند کارفرمایی تصویری است که یک سازمان در ذهن کارجویان، کارکنان فعلی و سایر ذینفعان ایجاد میکند. این تصویر بر اساس عوامل مختلفی مانند فرهنگ سازمانی، ارزشها، مزایا و فرصتهای شغلی شکل میگیرد. برند کارفرما عاملی برای جذب نیروهای مستعد و ماهر است. اهمیت برندسازی کارفرما برای جذب استعدادها در سازمانها به سرعت در حال افزایش است و سازمانها تلاش میکنند از این ظرفیت به خوبی استفاده نمایند. از اینرو در این پژوهش به بررسی تأثیر ابعاد برندکارفرمایی بر تمایل به استخدام شدن در دانشگاههای آجا (مطالعه موردی در دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری) پرداخته میشود. روششناسی: تحقیق حاضر از نوع استفاده، کاربردی است و در آن از روش انجام آن توصیفی- پیمایشی استفاده شده است. جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری بود. برای جمعآوری دادههای مربوط به متغیرهای شخصیت، اعتماد و احساس به برندکارفرما از پرسشنامه لین و پیتر (2014) و همچنین برای سنجش متغیرهای جذابیت و شهرت کارفرما و تمایل به استخدام از پرسشنامه آنه و همکاران (2013) استفاده شد. تجزیه و تحلیل دادهها از طریق مدلسازی معادلات ساختاری با نرمافزار لیزرل انجام شد. یافتهها: بر اساس تحلیل دادههای پژوهش، شخصیت برند کارفرما بر اعتماد برند و احساس برند تأثیر مثبت و معناداری دارد و اعتماد برند و احساس برند بر جذابیت برند کارفرما تأثیر مثبت و معناداری دارد. از طرفی دیگر، جذابیت برند بر شهرت سازمان و تمایل به استخدام شدن تأثیر مثبت و معناداری دارد. در نهایت شهرت سازمان نیز به نوبه خود بر تمایل به استخدام شدن تأثیر مثبت و معناداری دارد. نتیجهگیری: افزایش شهرت سازمان و ارتقای تمایل کارکنان به استخدام، مستلزم افزایش جذابیت برند کارفرماست که خود به تعهد، احساس و شخصیت برند کارفرما وابسته است. بنابراین مدیران سازمانهای دفاعی باید در راستای بهبود برند کارفرمایی تلاش نمایند.