بهینهسازی محیط کشت صنعتی برای تولید انبوه مخمر زیستی Candida membranifaciens عامل کنترل زیستی کپک آبی و کپک خاکستری سیب
نویسندگان
1 استادیار پژوهشکده گیاهان و مواد اولیه دارویی، گروه کشاورزی، دانشگاه شهید بهشتی
2 داروساز گروه فارماسیوتیکس، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی تهران
3 استادیار گروه کنترل غذا و دارو، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی تهران
4 دانشجوی اسبق بیماریشناسی گیاهی، گروه گیاهپزشکی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران
5 استاد گروه گیاهپزشکی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران.
doi
چکیده
بهینهسازی فرآیند تولید انبوه عوامل کنترل زیستی یکی از مهمترین فعالیتها در صنایع رقابتی میباشد تا بخش صنعت را به تولید تجاری آنها ترغیب نماید. در این تحقیق بهمنظور بالابردن تولید زیستتوده سلولی مخمر Candida membranifaciens بهینهسازی اجزای محیط کشت با کمک روش رویه پاسخ و در دو مرحله، غربالگری اجزای محیطکشت و بهینهسازی سنجههای موثر بر تولید انجام گرفت. از ملاس چغندرقند، ملاس نیشکر، آب پنیر و سوکروز بهعنوان منبع کربن و از عصاره ذرت خیسانده (CSL)، اوره و عصاره مخمر به عنوان منبع نیتروژن استفاده گردید. آزمایشهای متعددی برای انتخاب منابع کربن و نیتروژن و با استفاده از نسخه نه نرمافزارDesign Expert® طراحی و انجام شدند. نتایج آزمایشهای غربالگری نشان دادند که از بین سنجههای انتخابشده، ملاس نیشکر و CSL تاثیر معنیداری در رشد مخمر داشتند. همچنین رابطه بین سنجهها و میزان رشد غیرخطی بود. برای انتخاب بهترین معادلهای که بتواند رشد مخمر را توصیف کند از روش آماری تجزیه واریانس (ANOVA) استفاده شد. بر این اساس، مدل مناسب یک مدل چند جملهای درجه دوم و اثرات متقابل مربوطه بود. با حل معادله به دست آمده و تجزیه و تحلیل نمودار رویه پاسخ، غلظت بهینه CSL و غلظت ملاس نیشکر در محیط کشت برای رسیدن به حداکثر رشد، به ترتیب 20 و 2/39 گرم در لیتر تعیین شد.
