تبیین الگوی نوین هزینهیابی مبتنی بر فعالیت زمانگرای عصبی-فازی (TDABC-ANFIS) (مطالعه موردی شرکت گاز استان هرمزگان)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته حسابداری دانشگاه آزاد اسلامی واحد قشم.
2 دانشیار و عضو هیئت علمی گروه حسابداری دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
3 دانشیار و عضو هیئت علمی گروه حسابداری دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات.
4 استادیار و عضو هیئت علمی گروه حسابداری دانشگاه آزاد اسلامی واحد قشم
doi
چکیده
در روشهای هزینهیابی مبتنی بر فعالیت از جمله هزینهیابی بر مبنای فعالیت سنتی (ABC) و هزینهیابی بر مبنای فعالیت زمانگرا (TDABC) فرض میشود بین هزینه و فعالیت رابطه خطى وجود دارد، لیکن تابع هزینه همیشه خطى نیست. برای حل این مشکل، پژوهشگران از مدلهای هوش مصنوعی و فازی استفاده کردند. بیتردید تلفیق همزمان مدلهای هوش مصنوعی و فازی منجر به افزایش دقت هزینهیابی خواهد شد. لذا در پژوهش حاضر برای نخستین بار به تلفیق روش TDABC با مدل عصبی- فازی (ANFIS) و مطالعه موردی شرکت گاز استان هرمزگان پرداخته شد. برای این منظور، ابتدا منابع و فعالیتهای موضوع هزینه شناسایی شد. سپس ارتباط اقلام هزینه با فعالیتها در ماتریس وابستگی هزینه- فعالیت تعیین شد. پس از آن، نرخهای تسهیم در ماتریس جایگزین شده و هزینه فعالیتها بر اساس روشهای ABC، IABC، TDABC و TDABC-ANFIS محاسبه شد. در نهایت، نتایج هزینهیابی بر اساس روش میانگین قدر مطلق خطا (MAD) با روش ABC مقایسه شد. نتایج نشان داد که MAD در IABCمعادل 74/0، در TDABCمعادل 60/0 و در تمامی 18 ساختار طراحی شده TDABC-ANFIS، در بازه (591/0، 213/0) میباشد. در نتیجه هزینهیابی بر حسب TDABC-ANFIS از دقت بیشتری در مقایسه با ABC، IABC و TDABC برخوردار میباشد. همچنین، در میان ساختارهای طراحی شده TDABC-ANFIS، ساختار Gauss2-4- Logsig دارای کمترین خطا (213/0) میباشد. از آنجاکه نتایج نشان داد در میان مدلهای مورد بررسی، مدل TDABC-ANFIS بهدلیل غیرخطی و فازی کردن رابطه هزینهها و فعالیتها، از دقت بیشتری برخوردار میباشد، به مسئولان حوزه مالی شرکتها پیشنهاد می-شود از الگوی نوین TDABC-ANFIS استفاده کنند