چگونگی تاثیر سطح هورمون تستوسترون بر رابطه بین ضعف کنترل داخلی و گزارش‌گری مالی متقلبانه

نویسندگان

1 استادیار گروه حسابداری، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران

2 استادیار، گروه حسابداری، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران.

3 دانشجوی دکتری، گروه حسابداری، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران.

4 استادیار، گروه حسابداری، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران

doi
چکیده

پژوهش حاضر به بررسی تاثیر سطح هورمون تستوسترون مدیرعامل بر رابطه بین تعداد ضعف های با اهمیت کنترل داخلی شرکت‌ها و گزارش‌گری مالی متقلبانه شرکت‌های داروئی پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران می‌پردازد. در این پژوهش گزارش‌گری متقلبانه مالی متغیر وابسته بوده که از طریق ضریب 8 متغیری که در پژوهش رزالی و راشد (2014)، کردستانی و تاتلی (1395) و رضازاده و محمدی (1398) بومی‌سازی شده اندازه‌گیری شده است. متغیر تعداد ضعف‌های با اهمیت کنترل داخلی متغیر مستقل بوده و از طریق تعداد ضعف‌های با اهمیتی که در گزارش حسابرس آورده شده محاسبه می‌شود. متغیر سطح هورمون تستوسترون مدیرعامل از طریق نسبت عرض به ارتفاع چهره مدیر عامل اندازه‌گیری می‌شود. مطابق با حجم نمونه این پژوهش، تعداد 26 شرکت طی سال‌های 1390 الی 1397 برای آزمون فرضیات در نظر گرفته شده است. رگرسیون در نظر گرفته شده مطابق با متغیر وابسته این پژوهش، رگرسیون لاجیت می‌باشد. نتایج فرضیه اول پژوهش نشان داد که بین ضعف کنترل داخلی و گزارش‌گری مالی متقلبانه رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. نتایج فرضیه دوم پژوهش نشان داد که بین سطح هورمون تستوسترون مدیرعامل و گزارش‌گری مالی متقلبانه رابطه منفی و معناداری وجود دارد. یافته‌های فرضیه سوم حاکی از آن بود که سطح هورمون تستوسترون مدیرعامل تاثیر معناداری بر رابطه بین ضعف کنترل داخلی و گزارش‌گری مالی متقلبانه دارد.