توانایی اکتینومیست¬ها در کنترل زیستی برخی قارچ¬های بیمارگر و نماتد مرکبات در شرایط آزمایشگاهی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه گیاهپزشکی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان
2 استادیار پژوهش موسسه تحقیقات مرکبات کشور، رامسر
3 مربی گروه گیاهپزشکی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان
4 استادیار گروه گیاهپزشکی دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان
doi
چکیده
نماتد مرکبات، Tylenchulus semipenetrans، دارای گسترش جهانی بوده و یکی از عوامل سرخشکیدگی در باغهای مرکبات محسوب میشود. آلودگی توأم نماتد و قارچهای بیمارگر، تأثیر مضاعفی بر رشد گیاه میگذارد. بهمنظور بررسی اثر اکتینومیستها در کنترل نماتد و بیمارگرهای ثانویه، تعداد 30 نمونه خاک آلوده از فراریشه مرکبات شرق استان گیلان و غرب استان مازندران جمعآوری شدند. در نتیجه20 جدایه اکتینومیست با استفاده از کشت روی محیطهای انتخابی جداسازی و اثر آنها در تفریخ تخم و مرگومیر لاروها مورد ارزیابی قرار گرفت. در آزمایشی دیگر، تاثیر اکتینومیست ها بر قارچهای بیماریزای Fusarium oxysporum، Fusarium solani، Penicilium digitatum ، Rhizoctonia solani،Pestaliopsis spp و Colletotrichum gloeosporioides بررسی شد. در آزمون اول، هشت جدایه با توان کاهش میزان تفریخ تخم در مدت هفت روز و کشتن لاروها در طول چهار روز، از قابلیت آنتاگونیستی خوبی برخوردار بودند. در آزمون دوم، شش جدایه موفق به کنترل قارچهای بیمارگر موردمطالعه شدند. جدایه Streptomyces sp. IGM05 بیشترین توانایی را در کنترل قارچهای بیمارگر نشان داد در حالیکه جدایه Streptomyces sp. IGM17 با کاهش تفریخ تخم به میزان 2/37 درصد و مرگومیر 4/52 درصدی لاروها، توانایی آنتاگونیستی بالایی در برابر نماتد بروز داد.