توانایی اکتینومیست¬ها در کنترل زیستی برخی قارچ¬های بیمارگر و نماتد مرکبات در شرایط آزمایشگاهی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه گیاهپزشکی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان

2 استادیار پژوهش موسسه تحقیقات مرکبات کشور، رامسر

3 مربی گروه گیاهپزشکی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان

4 استادیار گروه گیاهپزشکی دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان

doi
چکیده

نماتد مرکبات،  Tylenchulus semipenetrans، دارای گسترش جهانی بوده و یکی از عوامل سرخشکیدگی در باغ­های مرکبات محسوب می­شود. آلودگی توأم نماتد و قارچ­های بیمارگر، تأثیر مضاعفی بر رشد گیاه می­گذارد. به­منظور بررسی اثر اکتینومیست­ها در کنترل نماتد و بیمارگرهای ثانویه، تعداد 30 نمونه خاک آلوده از فراریشه مرکبات شرق استان گیلان و غرب استان مازندران جمع­آوری شدند. در نتیجه20 جدایه اکتینومیست با استفاده از کشت روی محیط­های انتخابی جداسازی و اثر آن­ها در تفریخ تخم و مرگ­ومیر لاروها مورد ارزیابی قرار گرفت. در آزمایشی دیگر، تاثیر اکتینومیست ها بر قارچ­های بیماری­زای Fusarium oxysporum،  Fusarium  solani،  Penicilium digitatum ، Rhizoctonia solani،Pestaliopsis spp  و Colletotrichum gloeosporioides بررسی شد. در آزمون اول، هشت جدایه با توان کاهش میزان تفریخ تخم در مدت هفت روز و کشتن لاروها در طول چهار روز، از قابلیت آنتاگونیستی خوبی برخوردار بودند. در آزمون دوم، شش جدایه موفق به کنترل قارچ­های بیمارگر مورد­مطالعه شدند. جدایه Streptomyces sp. IGM05 بیش­ترین توانایی را در کنترل قارچ­های بیمارگر نشان داد در حالیکه جدایه Streptomyces sp. IGM17 با کاهش تفریخ تخم به میزان 2/37 درصد و مرگ­ومیر 4/52 درصدی لاروها، توانایی آنتاگونیستی بالایی در برابر نماتد بروز داد.