شناسایی گیاهان دارویی_صنعتی پرکاربرد مراتع بیابانی و بررسی آگاهی جامعه محلی نسبت به آنها در شهرستان خواف، خراسان رضوی
نویسندگان
1 استادیار، گروه مهندسی طبیت، دانشکده کشاورزی و منابعطبیعی، دانشگاه یاسوج، ایران.
2 دانشیار، گروه مدیریت مرتع، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران.
doi
10.22034/jdmal.2025.2045459.1490چکیده
گیاهان دارویی-صنعتی یکی از منابع ارزشمند در گسترۀ وسیع منابعطبیعی ایران هستند که در صورت شناخت صحیح و بهرهبرداری اصولی میتواند، بهعنوان درآمد مکمل و نیز یک منبع غذایی نقش مهمی در رفاه و زندگی روزمره مردم محلی ایفا کنند. هدف از بررسی حاضر ارزیابی ظرفیتهای دارویی- صنعتی مراتع شهرستان خواف است. روش اصلی پژوهش حاضر مبتنی بر جستجوی اطلاعات به شیوه مستقیم و جمعآوری دادهها در قالب پرسشنامه از بهرهبرداران بومی مراتع خواف بود. تعداد 45 پرسشنامه با ضریب پایایی آلفای کرونباخ 0.77 تکمیل شد. برای بررسی همبستگی مولفههای اجتماعی و میزان آگاهی و برنامههای آموزشی با استفاده از ضریب همبستگی اسپیرمن مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد آگاهی بهرهبرداران در خصوص گیاهان دارویی- صنعتی زیاد است 47.8%. علاقۀ بهرهبرداران به شرکت در برنامهها آموزشی متوسط 30.4% تا زیاد 63.0% بود. نتایج نشان از وابستگی زیاد معیشت و درمان بهرهبرداران از گیاهان دارویی و صنعتی مراتع دارد. گونههای گیاهی شناسایی شده متعلق به 21 تیره است که بیشترین گونهها متعلق به خانواده نعناعیان 19.15% است. پراکنش گونههای گیاهی مورد بررسی بیشتر در ارتفاعات کوهها 48.9% است. بر اساس نتایج حاصله از اندامهای گیاهی، بیشترین استفاده را برگ گیاهان مورد بررسی دارند (57.4%). از بین گیاهان شناسایی شده، گونههای کما (Ferula ovina Boiss.)، اسپند (Peganum harmala L.)، کاکوتی (Ziziphora persica Bunge.)، زیرهسیاه (Cuminum cyminum L.)، آویشن (Thymus vulgaris L.)، پونه (Mentha pulegium L.)، بنه (Pistacia atlantica Desf subsp. (cabulica (Stocks) Rech.f.))، اسطوخودوس (Lavandula angustifolia Mill.) و ریواس (Rheum ribes L.) بیشترین استفاده را در مراتع شهرستان خواف بین بهرهبرداران دارد. برای مدیریت و درآمدزایی گیاهان دارویی-صنعتی مراتع بیابانی خواف پیشنهاد میشود، نهادهای تصمیم گیرنده حمایت و همکاری لازم با جوامع محلی در راستای توسعه رویشگاه گونههای شاخص و فراهم کردن زیرساختهای اصولی برای درآمدزایی و بهرهبرداری پایدار را بهعمل آورند.