فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این پژوهش در خصوص جایگاه و چگونگی بهبود استحکام خستگی فولاد فنر است. در این ‌خصوص، روش‌های اساسی و نوین شامل کاهش سایز آخال‌ها، ریزدانگی، کاهش عمق دکربوره در فرایند تولید، افزایش کیفیت سطحی و ریزساختار مطلوب مهندسی ناشی از عملیات حرارتی بررسی و مقایسه می‌شوند. درباره‌ی استحکام خستگی فولاد فنر در صنعت، به‌ویژه از ریزساختار مارتنزیت تمپرشده یا بینیت پایینی استفاده می‌شود. نتایج آزمایشی نشان می‌دهد که چندفازی شدن فولاد فنر از ریزساختارهای مارتنزیت تمپرشده، بینیت ریز و آستنیت باقی‌مانده در روش‌های عملیات حرارتی Q&P و Q&B یا ترکیبی از این دو روش بهترین ریزساختار میکروآلیاژی برای فولاد فنر را به ارمغان خواهد آورد. روش‌های ارزیابی مورد توجه عبارت هستند از ریزساختارهای گوناگون ناشی از عملیات حرارتی و کاهش سایز آخال‌های غیرفلزی در فولاد که به بیشترین حد استحکام خستگی منجر می‌شوند. نتایج پژوهشی حکایت از آن است که، در صورت تمیز بودن فولاد، ریزساختار نقش غالب در افزایش عمر خستگی خواهد داشت.