فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

روند بهبود زخم شامل چهار مرحله‌ی هموستاز، التهاب، تکثیر و بازسازی است. بسیاری از پانسمان‌های زخم برای تقویت توانایی بدن در بستن زخم‌ها و بازگرداندن عملکرد بافت‌های آسیب‌دیده طراحی شده‌اند. پکتین به‌دلیل سازوکار ژل‌سازی ساده و سازگاری با سلول به‌تازگی برای کاربردهای گوناگون زیست‌پزشکی ازجمله ترمیم زخم استفاده شده است. ذرات پکتین آب‌دوست در داخل زخم‌پوش با مایع زخم واکنش می‌دهند و ژل نرمی‌‌ را روی بستر زخم تشکیل می‌‌دهند و درنتیجه ترشحات زخم را جذب می‌کنند. همچنین، محیط اسیدی به‌دست‌آمده با حل شدن پکتین ممکن است به‌عنوان مانعی باکتریایی یا ویروسی عمل کند. در این تحقیق، مطالعات اخیر مربوط به پکتین در زمینه‌ی زیست‌پزشکی، که خارج از زمینه‌های کاربردی سنتی مانند صنایع غذایی یا داروسازی هستند، مرور می‌شوند. همچنین، درباره‌ی ساختار پکتین و روش‌های استخراج با تمرکز بر خواص پلی‌ساکارید بحث شده است که می‌‌تواند ژل‌ها را برای کاربرد مورد نظر بهینه کند و نقش اساسی در کاربرد پکتین در زمینه‌ی زیست‌پزشکی داشته باشد. در ادامه، روش‌های گوناگون ایجاد کراس‌لینک در ساختار پکتین برای کاربردهای پزشکی معرفی و مزایا و معایب هر روش بیان شد. درباره‌ی نقش الیاف الکتروریسی‌شده‌ی پکتین برای کاربردهای ترمیم زخم نیز به‌طور ویژه بحث شده است.