پایداری بخشهای سامانه فرماندهی و کنترل خودکار در مقابله با تهدید تسلیحات الکترومغناطیس
نویسندگان
1 استادیارگروه فرماندهی و کنترل، دانشکده فرماندهی و کنترل.، دانشگاه پدافند هوایی خاتم الانبیاء(ص)، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری سایبر، دانشگاه مالک اشتر، تهران، ایران
doi
چکیده
فرماندهی و کنترل از گذشته توسط تحلیلگران و کارشناسان نظامی بهعنوان یکی از مهمترین مؤلفههای عرصه جنگ و نبرد و بهعنوان ابزاری اساسی برای استفاده کاربر از تجهیزات نظامی شناخته شده است. در قرن حاضر و عصر الکترونیک، در حوزهی نظامی تمامی سامانههای راداری، موشکی، ارتباطی، اطلاعاتی، فرماندهی و کنترل خودکار بدون وابستگی و ارتباط شدید به مدارات الکترونیکی بیمعنی شدهاند و این شدت وابستگی، اقدام بر علیه مدارات الکترونیکی آنها را در الویت برنامههای نظامی و استراتژیک کشورهای فرامنطقهای قرار داده است. وابستگی و بهرهبرداری بالای قرارگاه پدافند هوایی به سامانه فرماندهی و کنترل خودکار ،تحریم نظامی و تاثیر جبران ناپذیر امواج الکترومغناطیس بر عملکرد این سامانهها، مساله ارتقاء توانمندی سامانه فرماندهی و کنترل خودکار در مقابله با تهدید تسلیحات الکترومغناطیس در جنگهای آینده را بعنوان مساله تحقیق مطرح نمود و در راستای رفع این مساله محقق به ارایه سه فرضیه در محورهای اصلی و تاثیرپذیر این سامانهها در برابر این تهدیدات پرداخت. این پژوهش از نوع کاربردی با روش آمیخته در قالب تحلیل کمی وکیفی تهیه و پژوهشگر، جامعه آماری را درسطح فرماندهی، ستادی و اجرایی تعریف و بدلیل محرمانه بودن با احتساب ضریب خاص، تعداد آنها را حدود تقریبی 90 نفر محاسبه و از بین این تعداد با استفاده از فرمول نسبت موفقیت و روش تصادفی طبقاتی، جامعهی نمونهی خود را انتخاب نمود. نتایج حاصله مبین آنست که سامانه فرماندهی و کنترل خودکار در بخشهای مرکز پردازش، ارتباط و عملیات سامانه با ایجاد تمهیداتی قادر است با تهدیدات الکترومغناطیس در جنگ های آینده مقابله نماید.
