مطالعه کارآیی چند علف کش درکنترل علفهای هرز نهالستان های جنگلی شمال ایران
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی بخش تحقیقات حمایت و حفاظت-موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، تهران، ص. پ. 116-13185
2 عضو سابق هیأت علمی بخش تحقیقات علفهای هرز- موسسه تحقیقات آفات و بیماریهای گیاهی، تهران، ص. پ. 1454-19395
doi
چکیده
علف کشهای تریفلورالین و ای.پی.تی.سی به صورت قبل از کاشت و مخلوط با خاک، اگزادیازون، آترازین، کلرتال دیمتیل و بروماسیل به صورت بعد از کاشت و قبل از رویش و دالاپون، گلیفوزیت و پاراکوات به صورت بعد از کاشت و بعد از رویش هرکدام در سه غلظت (حداقل، متوسط و حداکثر) بکار رفتند. آزمایش در سه نهالستان جنگلی شمال کشور در مورد 3 گونه سوزنی برگ و 3 گونه پهن برگ در مقایسه با روشهای وجین دستی کامل و بدون وجین دستی به مدت 2 سال صورت گرفت. نتایج آزمایش نشان داد که علفکش تریفلورالین با کاربرد قبل از کـاشت و مخلوط با خاک به میزان 1 و 5/1 کیلوگرم ماده مؤثر در هکتار و علفکش اگزادیازون بهصورت بعد از کشت و قبل از رویش به میزان 2 تا 3 کیلو گرم ماده مؤثر در هکتار و همچنین علفکش کلرتال دیمتیل به صورت بعد از کـشت و قبل از رویش در مقادیر 9 و 12 کیلوگرم ماده مؤثر در هکتار علفهای هرز باریک برگ وپهن برگ را کنترل نمود و علفکش بروماسیل بهرغم داشتن تاثیر متوسط روی علفهای هرز بهدلیل از بین بردن نهالها و ارقام مورد کشت مناسب تشخیص داده نشد.