بررسی تأثیر نانولوله‌ی کربنی چنددیواره بر خواص داربست نانوکامپوزیتی حاوی کورکومین

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه مهندسی علوم زیستی، دانشکدگان علوم و فناوری‌های میان‌رشته‌ای، دانشگاه تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری، گروه سنجش و تحویل دارو، دانشکده‌ی فناوری سلامت، دانشگاه صنعتی دانمارک، کپنهاگن، دانمارک

3 دانشیار، گروه سنجش و تحویل دارو، دانشکده‌ی فناوری سلامت، دانشگاه صنعتی دانمارک، کپنهاگن، دانمارک

4 دانشیار، گروه مهندسی علوم زیستی، دانشکدگان علوم و فناوری‌های میان‌رشته‌ای، دانشگاه تهران، ایران

doi
10.30501/jamt.2024.457730.1300
چکیده

به‌کارگیری داربست‌ها با قابلیت حمل دارو در پزشکی بازساختی موجب القای هم‌زمان بازسازی بافت و رهایش دارو در موضع آسیب می‌شود. در این پژوهش، داربست‌های نانوالیافی بر پایه‌ی پلی‌کاپرولاکتون/ ماتریس فاقد سلول ژل وارتون (PCL/DWJM) با نسبت وزنی 20:80 و حاوی کورکومین به روش الکتروریسی تهیه شده‌اند. داربست‌های نانوالیافی از نظر ریخت‌شناسی، خواص فیزیکوشیمیایی و رهایش دارو در حضور و عدم‌حضور MWCNTs-COOH با یکدیگر مقایسه شده‌اند. بررسی ریخت‌شناسی الیاف با استفاده از میکروسکوپ الکترونی (SEM) نشان داد که حضور کورکومین وMWCNT با افزایش رسانایی محلول و همچنین افزایش چگالی بار موجب کاهش قطر نانوالیاف و تسهیل فرایند الکتروریسی می‌شوند. طیف‌سنجی مادون قرمز (FTIR) برهم‌کنش میان گروه‌های عاملی موجود در کورکومین، DWJM و MWCNT را نشان داد که می‌تواند در بهبود استحکام کششی داربست مؤثر باشد. افزودن MWCNT-COOH استحکام کششی داربست را حدود دو برابر بیشتر از داربست فاقد سرامیک افزایش داد. کورکومین به‌عنوان ماده‌ای چربی‌دوست در ساختار PCL/DWJM از کاهش زاویه‌ی تماس جلوگیری می‌کند، درحالی‌که زاویه‌ی تماس آب با افزودن MWCNT-COOH کاهش یافته است. ارزیابی رهایش دارو نشان داد که مقدار انتشار کورکومین از داربست حاوی MWCNT-COOH به‌دلیل افزایش دافعه‌ی بارهای منفی میان آنیون‌ اکسیژن و آنیون کربوکسیلات در مقایسه با داربست پلیمریِ فاقد سرامیک افزایش می‌یابد.