قابلیت سنجی گردشگری در نواحی روستایی (مطالعه موردی: دهستان سهند، روستای کندوان)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای تخصصی جغرافیا و برنامهریزی روستایی، واحد یادگار امام خمینی(ره) شهرری، تهران، ایران دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر ری
2 استاد گروه جغرافیا، واحد یادگار امام خمینی(ره) شهرری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشیار گروه جغرافیا، واحد یادگارامام خمینی(ره)شهرری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
گردشگری امروزه به یکی از مهمترین محرکهای اقتصادی در سطح بینالمللی درآمده و کارشناسان مسائل اقتصادی آن را در کنار بیمه و بانکداری به عنوان صنایع پویا و مهم قرن حاضر قلمداد میکنند و گردشگری روستایی یکی از اجزای مهم صنعت گردشگری به شمار آمده و نیروی اصلی در زمینه بهبود رشد اقتصادی روستاها محسوب میگردد و با ایجاد فرصتی راهبردی سبب تنوع اقتصاد محلی شده است. صنعت گردشگری به عنوان رویکردی جدید برای توسعه همزیستی انسان و اجتماع به منظور بهرهوری اقتصادی امروزه در توسعه مناطق جایگاه چشمگیری یافته است. دهستان سهند به سبب طبیعت زیبا از مزیت نسبی برخوردار است. هدف این پژوهش ارزیابی و توانهای روستایی کندوان میباشد. نوع تحقیق از نظر هدف کاربری و از نظر روش ماهیت توصیفی- تحلیلی می باشد. روش تحقیق از بررسی توانهای این دهستان در زمینه گردشگری حاکی از این واقعیت این روستا به لحاظ موقعیت جغرافیایی خاص خود ظرفیت تبدیل شدن به یکی از قطبهای گردشگری کشور را دارا است و ضعف بزرگ درراه رسیدن به این هدف به ضعف در زیرساختها برمیگردد و راهکارهای این پژوهش میتواند در بهینهسازی وضع موجود و ساماندهی گردشگری در این روستا موثر باشد.