بررسی برخی ویژگیهای کارکردی و بومشناختی گونه اندمیک .Nepeta eremokosmos Rech. f و جایگاه حفاظتی آن در ایران
نویسندگان
1 دانشیار بخش تحقیقات گیاهشناسی، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران.
2 استاد بخش تحقیقات گیاهان دارویی، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران.
3 دانشیار گروه منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.22034/jdmal.2024.2020288.1451چکیده
پونهسای بیابانی (.Nepeta eremokosmos Rech.f) از تیره نعنا (Lamiaceae)، گونه اندمیک ایران است. در پژوهش حاضر تأثیر شرایط محیطی بر عملکرد صفتهای رویشی و ترکیبهای اسانس این گونه بومی استان سمنان مورد بررسی قرارگرفت. در سه رویشگاه با ارتفاعهای مختلف، قطعه نمونه (پلاتهایی) به روش تصادفی نظاممند (سیستماتیک) استقرار یافت و در هر قطعه، صفتهای رویشی این گونه اندازهگیری شد. در هر رویشگاه، نمونههای خاک بطور تصادفی برداشت شد و برخی ویژگیهای فیزیکوشیمیایی آنها اندازهگیری شد. سرشاخههای گلدار گیاه از رویشگاههای طبیعی جمعآوری شد و ترکیبهای اسانس آنها با استفاده از کروماتوگراف گازی شناسایی شد. برای تعیین ارتباط صفتهای رویشی و مواد مؤثره با عوامل محیطی از تحلیل همبستگی و تجزیه مؤلفههای اصلی استفاده شد. تجزیه واریانس صفتهای رویشی نشان داد که بین سه رویشگاه ازنظر ارتفاع گیاه، قطر و سطح تاجپوشش، سطح برگ و زیتوده تفاوت معنیداری وجود دارد. مقایسه میانگین صفتهای رویشی نشان داد که بیشترین مقادیر ارتفاع، قطر تاجپوشش، سطح تاجپوشش، سطح برگ و زیتوده، بهترتیب با cm20.8، cm4.1، 2.3%، cm234.1 و g30.1 به رویشگاه مومنآباد مربوط است. تجزیه واریانس اجزای اسانس این گونه در سه رویشگاه تفاوت معنیداری را بین مواد مؤثره نشانداد. در رویشگاه مومنآباد، مواد مؤثره اصلی 8،1-سینئول، aα4α,7aα,7-نپتالاکتون و پارا-سیمن، بهترتیب با 8/50، 2/7 و 5/6% بودند. مواد مؤثره اصلی در دو رویشگاه دیگر، 8،1-سینئول، میرتنال و پارا-سیمن بهترتیب با 23.8، 11.1 و 10.9% در حجاج، و 20، 8.7 و 8.1% در جوین بودند. تجزیه واریانس پارامترهای فیزیکوشیمیایی خاک تفاوت معنیداری را بین سه رویشگاه نشان داد. در میان عوامل محیطی، ارتفاع، بارندگی سالانه، دمای سالانه، بیشینه دمای گرمترین ماه، N، P، K، OM، گچ و آهک بیشترین همبستگی معنیدار را با صفتهای رویشی و ترکیبهای اسانس این گیاه داشتند. براساس معیار IUCN، جایگاه حفاظتی این گونه در ایران در بحران انقراض تعیین شد.